王道真誤入桃源

โชคกำลังเบ่งบาน! ไม้แห้งยังแตกใบอ่อนได้ คุณจะเป็นอะไรไม่ได้เหรอ บทกลอนเล่าว่า "枮木逢春盡發新 花香葉茂蝶來頻" ต้นไม้ที่เหี่ยวแห้งตลอดหน้าหนาว พอฤดูใบไผ่มาถึง ใบอ่อนก็ผุดขึ้นเต็มกิ่ง ดอกไม้บานหอมหวน ผีเสื้อบินมาหาแทบไม่ขาดสาย "桃源競鬭千紅紫 一片漁舟誤入津" ในแหล่งท้อสีชมพู ดอกไม้นานาพันธุ์แย่งกันบาน มีชาวประมงคนหนึ่งพายเรือ "เผอิญ" เข้าไปเจอแดนสวรรค์

เรื่องเล่าเก่าแก่เล่าถึงวังเต๋าจิน (王道真) ชาวประมงธรรมดาที่ไม่ได้ตั้งใจหาอะไร แค่พายเรือตามลำธาร เห็นดอกท้อริมฝั่งสวยงาม เลยพายตามไป พายไปพายมา ไม่รู้ตัวว่าเข้าไปในถ้ำแคบๆ พอผ่านออกมา ตาค้างกบ! หุบเขาแสนสวย คนในหมู่บ้านใส่เสื้อผ้าโบราณ ไก่เด็กวิ่งเล่นสนุกสนาน ที่นี่ไม่มีภาษี ไม่มีสงคราม ไม่รู้จักกษัตริย์ จีน ใครก็อยู่อย่างสงบสุข เขาอยากจะอยู่ แต่พอกลับไปหาคนอื่นมาดู กลับหาทางเข้าไม่เจออีก

คุณกำลังเรียนหนังสืออยู่ใช่ไหม บางทีรู้สึกว่าสมองติดค้าง อ่านไปอ่านมาเหมือนไม่เข้าใจอะไร แต่รู้ไหม ความรู้มันเหมือนต้นไม้ในฤดูหนาว ภายนอกดูเหมือนไม่มีชีวิต แต่รากใต้ดินกำลังสะสมพลังอยู่ วันหนึ่งใบอ่อนจะแทงออกมาพร้อมกันหมด สิ่งที่คุณอ่านวันนี้จะเชื่อมโยงกับสิ่งที่เรียนเมื่อเดือนที่แล้ว แล้วก็กลายเป็นความเข้าใจที่สมบูรณ์ เหมือนวังเต๋าจินที่ไม่ได้หวังจะเจออะไร แต่กลับเจอสวรรค์เต็มๆ

อย่าไปกดดันตัวเองมากนัก การเรียนแบบเครียดๆ เหมือนพายเรือฝืนกระแส จะเหนื่อยแต่ไปไม่ไหน ให้ไหลไปกับสิ่งที่อยากรู้อยากเห็น หยิบหนังสือเล่มไหนที่ดูน่าสนใจก็อ่าน อย่าคิดว่าต้องอ่านตามหลักสูตรเท่านั้น บางครั้งหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่ง กลับทำให้เข้าใจประวัติศาสตร์ได้ชัดขึ้น หรือซีรีส์เรื่องหนึ่ง ช่วยให้จำคำศัพท์ภาษาอังกฤษได้ดีกว่าท่องจากพจนานุกรม

เก็บความอยากรู้ไว้ แล้วตามไปดู เรียนรู้จากทุกที่ทุกทาง ความรู้จะมาเอง