水月鏡花

หิวข้าวแต่กินแต่ลม หิวน้ำแต่ดื่มแต่นิราศ

บทกลอนใบนี้วาดภาพสวยปนเศร้า "花影遲遲侵砌上" เงาดอกไม้ค่อยๆ เลื้อยขึ้นมาบนบันไดหินแล้วค่อยๆ เลื่อนไป "遙知月鏡掛長空" แสงจันทร์กลมวาววับแขวนอยู่บนฟ้า เหมือนบานเงาส่องลงมา แต่แสงจันทร์เนี่ยมันแสงปลอมนะ ส่องใส แต่จับไม่ได้ อุ่นไม่ได้ "忽聞鶴淚聲淒切" ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงนกกระเรียนร้องเศร้าเสียใจจนใจแทบขาด สุดท้าย "早買歸舟返里中" รีบๆ ซื้อตั้วเรือกลับบ้านเสียดีกว่า

นี่คือเรื่อง "เงาดอกไม้ในน้ำ แสงจันทร์ในกระจก" ภาษาจีนเรียก 水月鏡花 (ซุ่ยเย่วจิ่งฮวา) พูดถึงสิ่งที่สวยงามแต่เข้าไปจับไม่ได้จริง เหมือนเงาดอกไม้ที่สะท้อนในกระจกน้ำใส หรือแสงจันทร์เต็มดวงที่ลอยคิบคอยู่ใต้ผิวน้ำ มองเห็นชัด แต่พอเอามือลงไปตัก น้ำก็แตกเป็นคลื่น เงาก็แหลกเป็นเสี่ยงๆ

เรื่องความรักของคุณตอนนี้ก็เหมือนกันเปี๊ยบ คุณเห็นบางอย่างที่สวยมากๆ แต่พอยื่นมือไปจับ มันกลับไหลลื่นออกจากนิ้วไป ครั้งหนึ่งเขาโทรมาคุยดึกๆ ครั้งหนึ่งเขาส่งข้อความอ่อนหวานที่ทำให้คุณอมยิ้มทั้งวัน แต่พอวันต่อมาเขากลับเฉยชาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณเริ่มสงสัยแล้วใช่ไหมว่าความรู้สึกดีๆ พวกนั้นมันจริงไหม หรือเป็นแค่ความหวังของคุณเองที่สร้างขึ้นมา? บางทีเสียงนกกระเรียนในใจคุณมันเริ่มส่งเสียงแล้ว บอกว่าได้เวลาหยุดฝันแล้ว

อย่าไปบังคับเขาให้ชัดเจนตอนนี้ เพราะคำตอบที่ได้จะไม่ใช่ที่คุณอยากฟัง ถอยออกมาสักเดือนสองเดือน หยุดวิเคราะห์ทุกคำที่เขาพูด หยุดมองหาหมายความแฝงในทุกการกระทำของเขา แทนที่จะจ้องแต่เงาดอกไม้ ให้หันไปดูที่ดอกไม้จริงๆ ดีกว่า