เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 33 · โจโฉหนีภัย

ฉลาดเกินไปแล้ว จนกลายเป็นงม! บทกลอนบอกว่า เล่ห์เหลี่ยมเฉาเฉา (曹操) ใครจะไม่รู้ แต่พอเจอจูเกอลั่ง (諸葛亮) ดันเล่นไม่ลง เจ้าเล่ห์คิดสเตรทซี 10 ขั้น ส่วนจูเกอลั่งเอาผ้าพัดแก้ปัญหาเรื่องไฟไหม้เรือ แล้วก็สร้างม้าไม้ควายไม้ขนเสบียง อะไรง่ายๆ ทำได้ผลทำไมต้องไปโก่งเพิ่ม เฉาเฉานี่ตัวอย่างของคนที่ฉลาดจนโง่ ยิ่งคิดมาก ยิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะจริตของเขาคือชอบหาช่องว่าง ชอบเล่นตุกติก จนลืมไปว่าบางเรื่องตรงไปตรงมาแค่ใส่ใจก็จบ จูเกอลั่งไม่ได้สร้างลม แต่รอจังหวะลมพัด ม้าไม้ควายไม้ก็แค่แก้ปัญหาขนของให้ได้ผล ไม่ต้องซับซ้อน เรื่องราวของพวกเขาเกิดขึ้นตอนสามก๊กเนอะ ยุคที่ทั้งประเทศแตกเป็น 3 ก๊ก มีแต่คนเก่งๆ ชิงกันปกครองจีน เฉาเฉาเป็นหนึ่งในจอมยุทธที่ฉลาดที่สุดในสมัยนั้น แต่พอเจออีกคนฉลาดจริงอย่างจูเกอลั่งดันแพ้เละ เพราะอะไร? เพราะเขาชอบคิดอ้อมค้อม ชอบเอาปัญหาง่ายๆ มาทำยากจนได้ คุณเองก็เหมือนกัน คิดซ้ำคิดซ้อนจนงง ทุกอย่างในหัวมีแผนแล้ว มีแบ็กอัปแล้ว มีสำรองแล้ว แต่ทำไมยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าไม่ได้เรื่อง? เพราะบางทีทางที่ใช่อยู่ตรงหน้าเฉยๆ แต่คุณมองข้ามเพราะมันเรียบง่ายเกินไป อาจเป็นงานที่กำลังคิดอยู่ว่าต้องจัดกลยุทธ์ยิงใหญ่ ขณะที่จริงๆ แค่คุยกับเจ้านายตรงๆ ว่าต้องการอะไรก็พอ หรือเรื่องความสัมพันธ์ที่กะจะเซอร์ไพรส์ใหญ่ ทั้งที่อีกฝ่ายแค่อยากได้เวลาคุยกันมากกว่า ยึดความง่ายไว้ ตัดพลิกแผนวุ่นวายทิ้งสักหน่อย