เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 97康順釣魚คางชุนตกปลา

หนักใจกับการรอนะเนี่ย ภาพที่หว่องไทซินให้มาใบนี้คือ "憑欄晚眺倚南樓" คนนึงพิงราวระเบียงอาคารสูงๆ เวลาเย็นแล้วมองไปไกลๆ แล้วเห็นอะไร? "滿目風光景色幽" ทิวทัศน์งามสุดลูกหูลูกตา แต่สายตาไปจับที่ "一葉小舟頻下餌 漁翁釣得有魚無" เรือใบเล็กๆ ลอยเหมือนใบไผ่ มีชาวประมงคนหนึงนั่งอยู่ โยนเหยื่อลงไปเรื่อยๆ แต่ได้ปลาหรือเปล่าไม่รู้ เรื่องเล่าของคั่งชุน (康順) นักตกปลาที่มีชื่อเสียง แต่เซียมซีใบนี้ไม่ได้เน้นที่ฝีมือเขา เน้นที่ความจริงข้อหนึ่ง: การตกปลาใช้แค่ความอดทนไม่พอ ต้องมีโชคด้วย ไม่ใช่คุณขยันโยนเหยื่อเท่าไหร่ ปลาก็จะมากัดมากขึ้นเป็นเท่าตัว เรื่องบางอย่างมีจังหวะของมัน คุณตอนนี้เหมือนคนที่ยืนอยู่บนอาคารสูงนั่นแหละ มองเห็นภาพใหญ่ แต่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ กำลังเฝ้าดูคนอื่นพยายามทำในสิ่งที่คุณก็อยากได้ แล้วสงสัยว่าเขาจะสำเร็จไหม หรือกำลังคิดว่าถ้าเป็นเรา เราจะทำได้ดีกว่าไหม? เคยรู้สึกแบบนี้ไหมเวลาเห็นคนอื่นได้โอกาสที่เราอยากได้ อยากลงไปแข่งกันแต่ยังไม่ได้ลงจริงๆ เซียมซีใบนี้บอกว่าสถานการณ์ของคุณคล้ายชาวประมงคนนั้น พยายามอยู่แต่ผลที่ได้ไม่แน่นอน ไม่ใช่เพราะคุณทำไม่ดีพอ แต่เพราะบางอย่างไม่อยู่ในการควบคุมของเรา เหมือนปลาที่จะกินเหยื่อหรือไม่ก็แล้วแต่มัน สถานการณ์ตอนนี้"ลอยกลางน้ำ"อยู่ ไม่ดีไม่เลว ไม่ได้ไม่เสีย