เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 82孔子在衛ขงจื๊อในประเทศเว่ย

ยังไม่ถึงเวลา แต่ไม่ใช่ว่าไม่ได้เลย บทกลอนเล่าเรื่องขงจื๊อ (孔子) ตอนแก่แล้วยังไปเมืองเวย (衛) เอาไม้เคาะพิณหินคลายเศร้า "聖人擊磬在於衛" นักปราชญ์ใหญ่กลับต้องมานั่งเคาะหินเล่น เพราะไม่มีกษัตริย์ไหนเอาหลักการปกครองของท่านไปใช้ "誰料過門有荷簣" ใครจะรู้ว่าชาวนาแบกฟางเดินผ่านไป ได้ยินเสียงพิณหินแล้วเข้าใจใจท่านเสียงาม "嗟嘆有心挽道窮" คนแบกฟางถอนใจ รู้ว่านักปราชญ์คนนี้อยากช่วยชาติช่วยแผ่นดิน แต่โชคช่วยไม่ได้ "可憐日月今將逝" น่าเวทนาที่เวลาไม่รอใคร ผมขาวหงอกแล้วยังทำอะไรไม่สำเร็จ