孔子在衛

ยังไม่ถึงเวลาของคุณ แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเห็นคุณทำ

บทกลอนวาดภาพขงจื๊อ (孔子) นักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ กำลังนั่งตีฆ้องหิน 磬 อยู่ในบ้าน ประเทศเว่ย (衛國) เสียงฆ้องหินใสเหมือนเพลงที่มีใจ ไม่ใช่เล่นเฉยๆ เป็นการรำพึงถึงความวุ่นวายของโลก หวังว่าจะใช้ดนตรีประคองจิตใจคน แต่พอมีชาวนาแบกฟางเดินผ่านหน้าบ้าน ได้ยินเสียงฆ้องก็ถอนใจ "อ๋อ คนตีฆ้องใบนี้มีใจอยากช่วยชาติช่วยแผ่นดิน แต่น่าสงสารจัง เวลาผ่านไปแล้ว อายุมากแล้วนะเขา" นี่คือขงจื๊อตอนอายุ 60 กว่า ถูกขับไล่จากประเทศเล่า (魯國) มาลี้ภัยที่เว่ย คนที่ควรจะเป็นครูของกษัตริย์กลายเป็นแค่คนตีฆ้องอยู่บ้าน

คุณรู้สึกแบบนี้ไหม ทำอะไรออกมาแล้วรู้สึกว่าเสียงตัวเองดังไม่พอ หรือไม่ถึงหูคนที่ควรจะได้ยิน ไม่ใช่ว่าคุณไม่มีความสามารถนะ แต่เหมือนขงจื๊อ ที่มีภูมิรู้มากมาย แต่ต้องมานั่งตีฆ้องหินอยู่บ้านแทนที่จะได้ปรึกษาราชการ อาชีพการงานคุณตอนนี้อาจรู้สึกเหมือนกำลังแสดงความสามารถอยู่ในพื้นที่ที่เล็กไปหน่อย คนที่ยอมรับคุณมี แต่ไม่ใช่คนที่มีอำนาจตัดสินใจ เหมือนชาวนาแบกฟางที่ฟังเสียงฆ้องแล้วเข้าใจว่าคุณดี แต่เขาไม่ใช่กษัตริย์ที่จะแต่งตั้งคุณเป็นที่ปรึกษา

อย่าไปคิดว่าเสียเวลา ชาวนาคนนั้นได้ยินฆ้องขงจื๊อแค่ครั้งเดียวก็รู้เลยว่าผู้ตีมีใจประคับประคอง นั่นแปลว่าสิ่งที่คุณทำมันมีคุณค่าจริง แค่ยังไม่ถึงตาคนที่ควรจะเห็น ใจเย็นหน่อย หาช่องทางให้ผลงานคุณไปถึงคนที่มีอำนาจตัดสินใจ ไม่ใช่แค่คนที่เข้าใจคุณ