孔子在衛

ยังไม่ถึงเวลา แต่อย่าใจเสียเลย บทกลอนเล่าว่า "聖人擊磬在於衛" ขงจื๊อ (孔子) นักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่กำลังตีแคงหินในเมืองเวย์ เขาไปจากบ้านเกิดมาอยู่ที่นั่นเพราะคิดว่าจะได้ใช้ความรู้ช่วยประเทศ แต่พระราชาเวย์หลิงกงก็แค่ให้เกียรติปากเปล่า ไม่เอาคำแนะนำไปใช้จริงๆ ขงจื๊อเลยใช้เวลาตีแคงทุกวัน เสียงแคงดังไปทั่วเมือง มีชาวบ้านคนหนึ่งแบกตะกร้าหญ้าเดินผ่านมาได้ยิน ถอนใจแล้วพูดว่า "คนตีแคงนี่ใจดีอยากช่วงชาติช่วยแผ่นดิน แต่น่าเสียดายเวลาไม่รอใครเนอะ" ชาวบ้านคนนี้ไม่ใช่คนมีการศึกษาสูง แต่เขาเข้าใจเสียงแคงที่เศร้าๆ ของขงจื๊อ รู้ว่าเป็นเสียงของคนที่มีความรู้ความสามารถแต่ไม่มีโอกาสใช้

เรื่องสุขภาพของคุณตอนนี้ก็เหมือนขงจื๊อในช่วงนั้นแหละ ใจรู้ว่าต้องดูแลตัวเอง ต้องออกกำลังกาย ต้องกินให้ถูกเวลา ต้องนอนให้เพียงพอ แต่มีแต่ข้อแก้ตัว งานยุ่ง เวลาไม่มี บ้านมีเรื่องให้กังวล เหมือนขงจื๊อที่รู้ว่าตัวเองสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ แต่สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย พอเวลาผ่านไป เรื่องเล็กๆ ที่ไม่ได้ดูแลก็กลายเป็นปัญหาใหญ่ เหมือนเสียงแคงที่ดังเศร้าๆ ทุกวัน เตือนว่าเวลากำลังผ่านไป แต่ยังทำอะไรไม่ได้เท่าที่ควร คนรอบข้างอาจไม่เข้าใจ แต่ตัวคุณเองรู้ดีว่าสุขภาพกำลังไม่ดีขึ้นทีละนิด

หยุดรอเวลาที่เหมาะสมเถอะ เริ่มจากสิ่งเล็กๆ ที่ทำได้เดี๋ยวนี้ แค่เดินขึ้นลงบันไดแทนลิฟต์ หรือหยุดกินของหวานหลังอาหารเย็นเป็นต้น