เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 45 · วังจื่อเจอเซียน

ยังไม่ถึงเวลานะ แต่ไม่ใช่เพราะดวงไม่ดี ในบทกลอนเล่าว่า "採樵不意到雲巔 閒看敲棋二老仙" นักตัดไม้เข้าไปในป่าลึก เจอเซียนสองคนเล่นหมากรุก ดูจนลิงลืมกิ่งไผ่ "柯爛也思歸故里 山中七日世千年" ด้ามขวานผุกร่อนหมดแล้วถึงนึกจะกลับบ้าน แต่บนภูเขาเจ็ดวัน โลกมนุษย์ผ่านไปแล้วพันปี นี่คือเรื่องของหวังจื่อ (王質) ชายตัดไม้ที่หลงทางเข้าไปในโลกเซียน ดูหมากรุกจนหลุดออกจากกาลเวลา คิดว่าแค่นั่งดูชั่วโมงสองชั่วโมง ใครจะรู้ว่าโลกข้างนอกเปลี่ยนไปหมดแล้ว