康順釣魚

ยังไม่ถึงเวลา อดทนอีกหน่อย

บทกลอนวาดภาพให้เห็น บนหอสูงเอนกายพิงราว มองทิวทัศน์ยามเย็น ทุกสิ่งงดงามเงียบสงบ เรือใบเล็กลอยน้ำเหมือนใบไผ่ ชาวประมงหย่อนเบ็ดลงบ่อยๆ แต่จะได้ปลาหรือเปล่า ใครจะไปรู้นะ

เรื่องเล่าเกี่ยวกับคังซุ่น (康順) ชาวประมงชราที่ชอบออกเรือตกปลาเป็นประจำ คนอื่นเขาสานแหใหญ่ตักปลาได้หลายสิบตัว แต่คังซุ่นยืนหยัดใช้เบ็ดเล็กๆ ตกทีละตัว เย็นวันหนึ่งเขาออกเรือไปอีก เรือเล็กโคลงเคลงในน้ำ เขาใจเย็นหย่อนเหยื่อ รอ เก็บเบ็ด แล้วหย่อนใหม่ ทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา คนบนฝั่งดูเขาขะมักเขม้นตั้งแต่เช้าถึงเย็น ตะกร้าใส่ปลาจะมีกี่ตัว ไม่มีใครรู้

สุขภาพของคุณตอนนี้เหมือนเรือใบเล็กๆ ของคังซุ่นนั่นแหละ ไม่ได้เสียหายมาก แต่ก็ยังโซเซลอยๆ ไม่แน่นอน การรักษาตัวมันเหมือนตกปลา รีบไม่ได้เนอะ คุณอาจไปหาหมอมาหลายคนแล้ว ลองทั้งยาแผนใหม่ยาแผนโบราณ บางวันรู้สึกดีขึ้น บางวันกลับมาเหมือนเดิม ที่น่าปวดใจที่สุดคือความไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วอาการมันจะหายหรือเปล่า มันเหมือนคังซุ่นที่ไม่รู้ว่าปลาจะติดเบ็ดรึเปล่า

เคยรู้สึกหงุดหงิดไหมเวลาเห็นคนอื่นป่วยแป๊บเดียวก็หาย ส่วนคุณต้องค่อยๆ ปรับร่างกายมานานเดือน หรือฟังคนมาบอกว่าใครกินยาอะไรแล้วดีเป็นปกติ คุณลองแล้วไม่เห็นผล ใจเซาใช่ไหม แต่จริงๆ ร่างกายแต่ละคนมันต่างกัน บางคนเป็นแบบรักษาเร็วหาย บางคนต้องค่อยเป็นค่อยไป เหมือนคนตกปลาบางคนโชคดี ปลาติดเบ็ดเรียบง่าย แต่บางคนต้องมีความอดทนรอจังหวะที่ใช่

หยุดเปลี่ยนหมอบ่อยๆ เลือกทางรักษาที่รู้สึกถูกทางแล้วทำต่อไปอย่างสม่ำเสมอ