孟之反奔

ร่างกายกำลังส่งสัญญาณให้คุณฟัง แต่คุณอาจยังไม่เข้าใจข้อความ

บทกวีจีนเล่าให้ฟังว่า "奔殿須知上古人" คนโบราณรู้จักถอยทัพอย่างชาญฉลาด "入門策馬不誇能" เข้าประตูเมืองแล้วก็ฟาดม้า ไม่อวดฝีมือ "敗師誰肯甘從後" ใครจะยอมอยู่ท้ายแถวตอนแพ้ "託謂鳴驄畏苦辛" แต่เขาบอกว่าม้าเหนื่อยกลัวลำบาก

เรื่องของเม้งจื่อฟาน (孟之反) นี่แปลกจริงๆ นะ สมัยสงครามยุคสปริง-ออทั่ม กองทัพลู่ประเทศสู้กับชิ่นแล้วแพ้ยับ ตอนถอยกำลังพลทุกคนแตกตื่นไผ่แตกแป้น วิ่งหนีทุลักทุเล แต่เม้งจื่อฟานกลับอยู่ข้างหลังสุด ตำแหน่งอันตรายที่สุด ถ้าศึกศัตรูไล่มา เขาโดนจับก่อนใคร พอทหารทุกคนเข้าเมืองปลอดภัยแล้ว เขาถึงจะเข้าเป็นคนสุดท้าย ใครๆ ก็ชื่นชมว่าเขากล้าหาญ แต่รู้ไหม เขากลับฟาดม้าตัวเองแล้วบอกว่า "ไม่ใช่ขี่เก่งหรอก ม้ามันวิ่งไม่เร็วต่างหาก!"

คุณเข้าใจไหมว่าทำไมเขาถึงปฏิเสธคำชื่นชม? เพราะเขารู้ว่าความเจ๋งที่แท้จริงไม่ต้องมาอวด ร่างกายของคุณก็เหมือนม้าของเม้งจื่อฟานนะ อาจจะบ่นว่าเหนื่อย ปวดหลัง นอนไม่หลับ คิดมากเรื่องงาน แต่จริงๆ แล้วมันกำลังปกป้องคุณอยู่ เหมือนม้าที่ "วิ่งช้า" เพื่อให้นายปลอดภัย ยิ่งคุณไม่ฟัง ยิ่งต้องส่งสัญญาณเสียงดังขึ้น

ลองมองเป็นแบบนี้นะ ความไม่สบายเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ไม่ใช่ร่างกายแกล้งแต่มันกำลังพยายามช่วยเหลือ เหมือนเพื่อนที่บอกว่า "วันนี้หน้าตาไม่ค่อยดี" หรือ "ดูเหนื่อยจัง พักบ้างเถอะ" เขาไม่ได้ดูถูกคุณ แต่เป็นห่วง

ฉะนั้นหยุดทำเป็นฮีโร่เถอะ เม้งจื่อฟานเป็นวีรบุรุษจริงๆ แต่เขายังรู้จักถ่อมตัว รู้จักให้เครดิตกับม้า คุณก็ควรให้เครดิตกับร่างกายบ้าง ยอมรับว่าเหนื่อยแล้ว ต้องการพัก