文君賣酒

งานเนี่ยต้องอดทนก่อนนะ ความสำเร็จจะมา แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้

บทกลอนเล่าเรื่องเจั่วเหวินจวิน (卓文君) สาวใหญ่ลูกเศรษฐีที่หลงเสน่ห์เสียงขิมของสื่อมาเซียงหรู่ (司馬相如) กวีหนุ่มจนเงินเจ้าของรักแท้ เสียงขิมในห้องโปรยปรายทำให้นางเปลี่ยนแปลงชีวิต กลางดึกแต่งหน้าใหม่แล้วหนีตามหัวใจ แต่รักจริงไม่ได้หมายถึงชีวิตจะง่าย จากห้องปักผ้าไหมต้องลงมาขายเหล้าที่ตลาดลิ่นชฺย่ง นักปรัชญากับนางงามต่างก็ต้องลงครัวกวนไฟเอง เหนื่อยแค่ไหนแต่ก็ไม่เสียใจ เพราะรู้ว่านี่คือช่วงที่ต้องผ่าน

เหมือนที่คุณกำลังเจออยู่นี่แหละ งานที่ทำอาจไม่ใช่สิ่งที่ฝันไว้ตอนแรก อาจต้องทำหน้าที่เล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ค่อยมีเกียรติ หรือรายได้ยังไม่เพียงพอสำหรับแผนการใหญ่ๆ บางครั้งอาจรู้สึกเหมือนเสียเวลา ทำไมต้องมาติดอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่ได้ใช้ความรู้ความสามารถเต็มที่ ทำไมคนรอบข้างดูจะไปได้ไกลกว่า แต่จริงๆ แล้วตอนนี้คือช่วงเรียนรู้นะ คือช่วงสะสมประสบการณ์ คือช่วงที่โชคลาภยังไม่เข้าจังหวะ

อย่าเพิ่งผิดหวังเลยนะ เหวินจวินขายเหล้าได้ไม่นาน เซียงหรู่ก็ได้รับการยกย่องเป็นนักเขียนชื่อดัง กลายเป็นข้าหลวงชั้นสูง เจ้าของรักก็ได้ตามไปอยู่พระราชวังด้วย บทเรียนของเซียมซีใบนี้คือ 'ลำบากแป้นนำ' — ยากก่อนแล้วจะสบายทีหลัง

หยุดมองไปข้างหน้าไกลๆ ตอนนี้ให้สนใจแค่วันนี้ก็พอ ทำงานที่มีอย่างดีที่สุด เรียนรู้ทุกอย่างที่ทำได้ แม้จะดูเหมือนไม่สำคัญ