莊周蝶夢

ยังไม่ถึงเวลาที่คุณคิด อาจต้องทำใจอีกสักพัก บทกลอนของหว่องไทซินเล่าเรื่องจวงโจว (莊周) นักปราชญ์โบราณที่หลับใหลไปแล้วฝันว่าตัวเองเป็นผีเสื้อ บินไปมาในดงดอกไม้ ดูดน้ำหวานกลีบบัวกลีบบุปผาจนติดตัวไปเต็มปีก แต่พอลืมตาขึ้นมา เขาก็ยังนอนอยู่บนเตียงเดิม หมอนใบเดิม ไม่ได้ไปไหนเลยสักนิด เขาจึงสงสัยว่า ตอนนี้เขาคือจวงโจวที่ฝันเป็นผีเสื้อ หรือผีเสื้อที่ฝันเป็นจวงโจว เรื่องนี้เป็นปัญหาปรัชญาที่คนจีนถกเถียงกันมาพันปีแล้ว ไม่มีใครตอบได้ว่าอะไรคือความจริง อะไรคือฝัน แต่ข้อสำคัญของเรื่องนี้ไม่ใช่การแยกแยะว่าอะไรจริงอะไรเท็จ แต่เป็นการยอมรับว่า บางครั้งชีวิตมีทั้งจริงทั้งเท็จปนกันอยู่ ไม่จำเป็นต้องไปเกร็งแยกให้ชัด ครอบครัวของคุณตอนนี้ก็เหมือนกับเตียงใบนั้นแหละ ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปตามปกติ แต่ใจลึกๆ คุณรู้สึกว่ามีอะไรลอยๆ ไม่แน่นอน อาจเป็นเรื่องการเงิน อาจเป็นเรื่องความรู้สึกของคนในบ้าน หรืออาจเป็นแผนการที่คิดไว้แต่ยังทำไม่ได้ เหมือนกับดอกไม้ในฝัน หอมหวนแค่ไหนก็จับต้องไม่ได้ แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องร้าย บางทีสิ่งที่คุณคิดว่าเป็นแค่ความฝันหรือความหวัง กลับเป็นสิ่งที่จะให้พลังใจคุณต่อไป ส่วนสิ่งที่ดูมั่นคงแข็งแรง อาจจะต้องปรับเปลี่ยนบ้าง ที่ต้องจับตาคือ อย่าไปเครียดกับการแยกแยะว่าอะไรถาวร อะไรชั่วคราว ให้เวลากับทุกอย่างในบ้าน อย่างที่จวงโจวไม่ต้องตัดสินใจว่าเขาเป็นคนหรือผีเสื้อ เขาแค่ตื่นขึ้นมาแล้วใช้ชีวิตต่อไป หยุดวิเคราะห์ครอบครัวเป็นเวลาหนึ่งเดือน ให้ความรู้สึกธรรมชาติไหลไปตามเหตุผล