陶淵明歸家

จบแล้วนะ แต่จบในทางที่ดี!

บทกลอนวาดภาพว่า "此事真如到岸船" เรือมาถึงฝั่งแล้ว ไม่ต้องกังวลว่าลมจะพัดแรงหรือน้ำจะกระเซา เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นหมู่บ้านแม่บ้าน มุมบ้านมีควันไฟครัวลอยขึ้น หมายถึงถึงเวลาเย็นแล้ว ควรกลับบ้านแล้ว นี่คือเรื่องของเถาหยวนหมิง (陶淵明) สุภาพบุรุษนักเขียนสมัยโบราณที่ทำงานราชการมา 13 ปีเต็ม แต่วันหนึ่งเขาประกาศใหญ่ว่า "ไม่โค้งคำนับเพื่อข้าวห้าถัง" (不為五斗米折腰) หมายถึงไม่ยอมทำตัวต่ำต้อยเพื่อเงินเดือนนิดเดียว เขาทิ้งตำแหน่งเดินออกจากราชการ กลับไปปลูกดอกเบญจมาศเขียนกวีที่บ้าน

คนส่วนใหญ่คิดว่าเขาเป็นคนหัวสูง แต่จริงๆ แล้วเขาแค่รู้ตัวว่า "พอแล้ว" บางเส้นทางเดินไปสุดทางแล้ว ต้องหันหลังกลับ ไม่ใช่เพราะแพ้ แต่เพราะครบแล้ว เหมือนคุณกำลังรู้สึกกับงานในมือตอนนี้ไง คุณทำมันได้อยู่แล้ว เก่งอยู่แล้ว แต่ใจมันเริ่มรู้สึก "งั้นไง" การทำงานเหมือนเดิมทุกวัน ขั้นตอนเดิม คนเดิม ปัญหาเดิม เหมือนเรือที่แล่นมาไกลแล้ว เห็นฝั่งแล้ว แต่ยังไม่ลงจอด

ตอนนี้คุณกำลังอยู่ในช่วงที่เหมือนเถาหยวนหมิงก่อนตัดสินใจ ยังไม่แน่ใจว่าควรจะทำอะไรต่อ แต่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่มันเหมือนใส่เกียร์ว่าง แรงใจลดลง ความกระตือรือร้นที่เคยมีมันค่อยๆ หายไป อยากลองทำอะไรใหม่ๆ แต่ก็กลัวเสี่ยง

หยุดฝืนใจเถอะ ยอมรับว่า "เพียงพอแล้ว" ไม่ใช่การยอมแพ้ ถึงเวลาแล้วที่จะเตรียมก้าวต่อไป เริ่มหาทางเลือกใหม่ๆ สำรวจโอกาสอื่น เก็บเกี่ยวผลงานที่ทำมา แล้วมองหาเส้นทางถัดไป