陶淵明歸家

เหนื่อยแล้วใช่ไหม? ได้เวลากลับบ้านแล้ว

บทกลอนเล่าว่า "此事真如到岸船" เรื่องที่คุณทำอยู่เหมือนเรือที่ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว "何憂風水不相全" ยังจะกังวลอะไรเรื่องลมน้ำไม่เอื้ออำนวย "舉頭便見前村落" แค่เงยหน้าขึ้นก็เห็นหมู่บ้านแล้ว "屋角陽斜爨已煙" แสงแดดเฉียงส่องมุมบ้าน ควันไฟจากเตาทำอาหารลอยขึ้นมา หมายความว่าคนบ้านเตรียมอาหารรอคุณกลับแล้ว

เซียมซีใบนี้เล่าเรื่อง เถาหยวนหมิง (陶淵明) กวีดังสมัยโบราณ ทำงานราชการมาสิบกว่าปี วันหนึ่งเขาเหนื่อยกับการเมืองมีแต่คนเท่ง อำนาจมีแต่คนชั่ว เลยตัดสินใจลาออกกลับไปปลูกดอกเบญจมาศที่บ้าน คนอื่นก็ว่าเขาบ้า ทิ้งตำแหน่งมั่นคงไปทำสวนหย่ะ แต่เถาหยวนหมิงไม่สน เขารู้ว่าบ้านคือที่ที่หัวใจสงบ ไม่ต้องใส่หน้ากากกับใคร ไม่ต้องแสดงละครชีวิต

พอคิดดูแล้ว เรื่องของคุณก็คล้ายๆ กันนะ ไม่ว่าจะเป็นงาน ความรัก หรือโครงการอะไรที่วุ่นวายมานาน ตอนนี้ใกล้จะจบแล้ว ไม่ใช่จบแบบเจ๋งวิเศษ แต่จบแบบที่คุณได้พักใจ ได้หายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนเดินทางไกลแล้วมองเห็นหลังคาบ้านตัวเอง เห็นควันไฟฟุ้งขึ้นมา รู้ว่ามีคนรอด้วยข้าวร้อนๆ

บางทีชีวิตดีที่สุดไม่ใช่การชนะเบ้อเร่อ แต่เป็นการได้กลับไปที่ที่เราเป็นตัวของตัวเอง ได้พักจากความวุ่นวายภายนอก หาความสงบให้กับใจ

อย่ารออีกต่อไป หยุดดิ้นรนกับสิ่งที่บีบคั้นคุณ ถ้าหัวใจบอกว่าพอแล้ว ก็ถึงเวลากลับบ้านจริงๆ