夷齊讓園

มันยากจริงๆ นะ เวลาต้องเลือกระหว่างหลักการกับความอยู่รอด บทกลอนเล่าเรื่องเปยอี้ ชูฉี (伯夷叔齊) สองพี่น้องที่ไม่ยอมรับตำแหน่งกษัตริย์ที่พ่อจะมอบให้ แต่ละคนพูดว่าอีกคนเหมาะสมกว่า "夷齊不忍食周粟" — สองคนนี้ไม่ยอมกินข้าวโจวแม้จะหิวโหย "兄弟心甘採蕨餐" — เก็บผักกูดในป่ามากิน "讓國名應垂萬古" — ชื่อเสียงเรื่องการสละราชบัลลังก์จะเป็นอมตะ "可憐餓倒首陽山" — แต่ก็น่าเวทนา ที่ท้ายที่สุดต้องหิวตายบนภูเขาโสวหยาง เขาทั้งคู่หนีไปอยู่ในป่า ปฏิเสธที่จะกินอาหารจากราชวงศ์โจวที่เพิ่งโค่นราชวงศ์เซิ่งลง ไม่ใช่เพราะรักใคร่ราชวงศ์เซิ่งนะ แต่เขาคิดว่าการโค่นกษัตริย์แม้จะเผด็จการขนาดไหนก็เป็นเรื่องผิด หลักการของเขาไม่อนุญาตให้กินข้าวของคนที่ทำสิ่งที่เขาคิดว่าผิด ท้ายที่สุดเขาก็หิวตายในป่า กลายเป็นสัญลักษณ์ความดื้อรั้นที่สูงส่งแต่เศร้าใจ คุณอาจกำลังอยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ กัน ไม่ยอมประนีประนอมในเรื่องที่คิดว่าสำคัญ อาจเป็นเรื่องงานที่ไม่อยากไปโค้งหลังใส่ใจเจ้านายที่ทำผิด ห้ามโกงแต่เพื่อนร่วมงานทำกันหมด หรือความรักที่อีกฝ่ายแค่สามารถความรัก แต่คุณยังหวงหลักการว่าความรักต้องจริงใจเท่านั้น การยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้องไม่ผิดเลยนะ แต่เซียมซีใบนี้เตือนว่า หลักการที่สูงส่งเกินไปอาจทำให้คุณ "หิวตาย" ได้ เป็นความหิวในแง่โอกาส ความสัมพันธ์ หรือแม้แต่ความสุข ใหญ่ใจเหลือเกิน ให้ตัวเองมีทางเลือกที่สาม ไม่ต้องเลือกระหว่างขายหลักการกับหิวตาย ลองหาวิธีที่จะยืนหยัดในสิ่งที่สำคัญแต่ไม่ต้องพลีชีพ