孟浩然尋梅

ช้าไปแล้ว แต่ไม่ใช่แพ้ไป บทกลอนเล่าภาพสวยๆ ว่า "嶺南初放一枝梅" ดอกแม่ไผ่บนเขาใต้เพิ่งเริ่มผลิ กลีบใสวาวปลิวลงไปในแก้วเหล้า แต่พอมองขึ้นมาก็เจอคนขี่ลาคนอื่นมาถึงก่อนแล้ว พาเด็กมาเก็บดอกไม้ใส่กระเป๋าไปหมดเลย นี่คือเรื่องของเม็งเฮาเหร่าน (孟浩然) กวีเซียนในสมัยถังที่ชอบเที่ยวตามหาดอกแม่ไผ่ที่ผลิก่อนใคร วันหนึ่งเขาปีนเขาไปดูดอกไม้ที่คิดว่าจะเป็นคนแรก แต่พอถึงจุดหมายแล้วพบว่ามีชาวบ้านขี่ลามาก่อนแล้ว ดอกไม้สวยๆ ถูกเด็กเก็บใส่กระเป๋าไปเรียบร้อย เขาได้แค่ดมกลิ่นหอมกับดูกลีบปลิวใส่แก้วเหล้า

คุณก็กำลังเจอแบบนี้อยู่ใช่ไหม เตรียมงานโปรเจ็กต์ไว้นานแล้ว วางแผนมาเป็นเดือนๆ รู้สึกว่าจะเป็นคนแรกที่นำเสนอไอเดียนี้ แต่ตอนนี้เพื่อนร่วมงานคนอื่นเอาความคิดคล้ายๆ กันไปทำก่อนแล้ว หรือบางทีคุณกำลังตั้งใจจีบคนที่ชอบอยู่ แต่ยังไม่ทันได้สารภาพก็เห็นเขาเดินคู่กับใครคนอื่น ความรู้สึกนั้นเหมือนเม็งเฮาเหร่านกำลังถือแก้วเหล้าดูกลีบไม้ปลิว รู้ว่าดอกไม้ยังสวยอยู่ แต่ของดีๆ คนอื่นเอาไปก่อนแล้ว ที่เหลืออยู่คือความเสียดายกับคำถามว่าทำไมไม่รีบกว่านี้

แต่เดี๋ยวก่อนนะ เม็งเฮาเหร่านแม้จะไม่ได้เป็นคนแรก แต่เขาก็ยังได้ดื่มเหล้าใต้ต้นแม่ไผ่อยู่ดี ยังได้แต่งบทกลอนสวยๆ จากประสบการณ์นี้ ที่สำคัญเขาไม่ได้เลิกเที่ยวหาดอกไม้ เพราะรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆ ไม่ได้อยู่ที่การเป็นคนแรก แต่อยู่ที่ความสุขจากการได้ทำในสิ่งที่รัก คุณเองก็เหมือนกัน อาจจะไม่ได้เป็น first mover แต่ไม่ได้แปลว่าโอกาสหมดไป

เริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่คุณเตรียมไว้แล้ว แต่เปลี่ยนมุมมองใหม่ ไอเดียเก่าอาจจะมีคนทำไปแล้ว แต่เวอร์ชันของคุณยังไม่มีใครเห็น อย่าไปพิจารณาว่าช้าหรือเร็ว ให้สำคัญกับคุณภาพและเอกลักษณ์ของผลงานมากกว่า