孟浩然尋梅

คุณช้าไปแล้วนิดหน่อย แต่ยังไม่สายเกินไป บทกลอนเล่าเรื่องเมิงเฮ่าเหรียน (孟浩然) กวีชื่อดังสมัยราชวงศ์ถัง ออกไปชมดอกพลัมที่ขุนเขาใต้ เขาเอากลีบดอกไม้ใส่ถ้วยจิ่วยิน พอจะนั่งชื่นชมอย่างสบายใจ ก็มีคนขี่ลามาถึงก่อน พาลูกน้อยมาเด็ดดอกไม้ที่สวยที่สุดไปเสียแล้ว เมิงเฮ่าเหรียนได้แต่มองดูท่าทางเซ็ง คิดในใจว่าทำไมไม่มาเช้ากว่านี้ ดอกพลัมนี่บานช่วงปลายหน้าหนาว เป็นดอกแรกที่ประกาศว่าฤดูใบไม้ผลิมาแล้ว ใครได้ชมก่อนก็เหมือนได้โชคลาภแรก

เรื่องสุขภาพของคุณก็เหมือนกันเนอะ ร่างกายส่งสัญญาณมาพักใหญ่แล้ว แต่คุณเลือกที่จะไม่สนใจ ปวดหัวเป็นระยะๆ นอนไม่หลับ อ่อนเพลีย กินข้าวไม่อร่อย คิดว่าพอพักผ่อนมากขึ้นก็จะหาย หรือบอกตัวเองว่าเครียดแค่ชั่วคราว พอถึงวันนี้ไปหาหมอ เขาถามว่าอาการมานานแค่ไหนแล้ว พอเล่าให้ฟังเขาก็ส่ายหน้า "ทำไมไม่มาเร็วกว่านี้" เหมือนเมิงเฮ่าเหรียนที่มาช้าไปหน่อย ดอกไม้ที่สวยที่สุดคนอื่นเอาไปแล้ว แต่ยังมีดอกอื่นอยู่บนต้น ไม่ใช่ว่าสายเกินไป แต่ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูมากกว่าเดิม

ในเซียมซีใบนี้มี "เจอคนขี่ลามาถึงเร็วกว่า" หมายถึงจะมีคนแนะนำคุณไปหาหมอเก่งหรือวิธีรักษาที่ดี ฟังเขาเถอะ อย่าปล่อยให้ผ่านไปอีก สุขภาพเหมือนดอกไม้ ถ้าไม่ดูแลตอนที่ยังสดใส พอเหี่ยวแล้วจะฟื้นฟูได้ยากกว่า ตอนนี้อาจไม่ได้เป็นช่วงที่ง่ายที่สุดในการรักษา แต่ยังทำได้อยู่

จองคิวหมอเลยวันนี้ อย่าไปคิดว่าต้องรอให้หายเอง ตอนนี้คิวอาจเต็ม เครื่องมืออาจซ่อม แต่อย่าใช้เป็นข้ออ้างแล้วกลับไปเมิน