唐天寶賞牡丹

ตัวจริงที่แท้จริงเดี๋ยวก็ปรากฏออกมาเอง

บทกลอนแปลว่า "สวนเต็มไปด้วยดอกไม้บานรับฤดูใส แต่งตัวสวยสดขอใจเปรียบดั่งสวรรค์ แข่งกันอวดโฉมใครจะงามกว่า แต่สุดท้ายดอกโบตั๋นยืนเจ้าสวน" เรื่องเล่าถึงจักรพรรดิ์ถังเฮวียนจง (唐玄宗) ในยุคเถียนเปา่อ ช่วงรุ่งเรืองที่สุดของราชวงศ์ถัง ที่ทรงจัดงานชมดอกไม้ในสวนพระราชวังทุกฤดูใบไม้ผลิ ในสวนพระราชวังมีดอกไม้ร้อยชนิด บานพร้อมกันเวลาฤดูใส ดอกบ๊วยบอกตัวเองสูงส่ง ดอกท้อบอกตัวเองอ่อนหวาน ดอกซากุระบอกตัวเองโรแมนติก แต่พอจักรพรรดิ์เดินชมดอกไม้ทั้งสวน ท้ายสุดก็หยุดยืนหน้าดอกโบตั๋นชนิดหนึ่งไม่ยอมเดิน นี่แหละ "มลทินอารีดงาม" โบตั๋นที่ได้ใจจักรพรรดิ์จนขึ้นชื่อว่าราชินีแห่งดงบุปผา

คุณตอนนี้คงเหมือนจักรพรรดิ์ถังที่ยืนดูดอกไม้ใช่ไหม มีหลายทางเลือกขนาดงงไปหมด งานก็มีหลายตำแหน่ง คนก็มีหลายคนให้เลือก โครงการลงทุนก็มีหลายโครงการ ทุกอย่างมองดูมีเหตุผล เพื่อนบอกคนนี้ดี เจ้านายบอกทางนี้มีอนาคต ที่ปรึกษาบอกลงทุนนั่นได้กำไร ฟังมาฟังไปปวดหัว คิดไปคิดมาแต่ละอย่างก็ดูมีข้อดี แต่ไม่มีอันไหนที่ชัดเจนว่าใช่แน่ๆ

แต่เซียมซีใบนี้เน้นคำว่า "到底是誰君麗首" นั่นคือของจริงจะโผล่ออกมาเองแหละ เหมือนดอกโบตั๋นที่ไม่ต้องไปขอร้องให้จักรพรรดิ์ชม แต่พอจักรพรรดิ์เห็นก็รู้เลยว่านี่แหละสิ่งที่ต้องการ ของจริงไม่ต้องมาหาเหตุผลมากมายให้ตัวเองเชื่อ มันจะชัดเจนเองจนคุณปฏิเสธไม่ได้

ให้เวลาสิ่งต่างๆ แสดงฝีมือออกมาสักพัก อย่าไปกดดันตัวเองให้เลือกเดี๋ยวนี้ ที่แท้จริงจะไม่หายไป