太白和番

ยังไม่ถึงเวลานะ แต่ไม่ใช่เพราะคุณไม่ดีพอ

บทกลอนเล่าเรื่องหลี่ไท่ป๋อ (李太白) กวีเอกแห่งราชวงศ์ถัง ตอนที่จักรพรรดิส่งคนมาเรียกให้เขาเข้าราชสำนัก แต่เขากลับนอนเมาอยู่ในร้านสุราที่ฉางอัน เสียงเรียกเสียงใสแค่ไหนก็ไม่ขึ้นเรือหลานมู่ (木蘭船) ไปไหน เพราะเขารู้ว่าการดื่มสุราข้างแสงจันทร์ในร้านธรรมดาๆ มีค่ากว่าตำแหน่งสูงในวัง ไม่ใช่เขาขี้เกียจ แต่เขาเลือกเสรีภาพมากกว่าชื่อเสียง

คุณคงรู้สึกเหมือนหลี่ไท่ป๋อตอนนี้แหละ มีโอกาสดีๆ มาเคาะประตู แต่ใจลึกๆ รู้สึกว่ายังไม่พร้อมหรือไม่อยากจริงๆ อาจเป็นงานที่เงินเดือนสูงกว่าแต่ต้องเครียดกว่าเดิม หรือความรักที่ดูดีแต่ต้องเปลี่ยนตัวเองเยอะ ใจคุณส่ายหัวเหมือนกวีเมาท่านนั้นใช่ไหม ไม่ใช่เพราะคุณไร้ความสามารถ แต่เพราะคุณรู้ว่าสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ก็มีค่าดี ความสงบสุขแบบธรรมดาๆ บางทีก็ประเสริฐกว่าการไล่ตามความฝันของคนอื่น

หยุดกังวลว่าพลาดโอกาสแล้วกัน บอกตัวเองว่า "ยังไม่ถึงเวลา" แล้วกลับไปทำในสิ่งที่ทำให้คุณสบายใจดีกว่า