太白和番

ยังไม่ถึงคราว ไม่ต้องเร่งรัด

บทกลอนเล่าว่า "和番醉筆似雲煙" กวีใหญ่เมาแล้วเขียนหนังสือสบายใจ หมอกควันลอยไป "日在長安酒店眠" แล้วก็หลับเป็นตายในร้านเหล้า "倘遇唐王頒令召 重呼不上木蘭船" แม้จักรพรรดิจะให้คนมาเรียกกี่ครั้ง เขาก็ไม่ยอมลงเรือไป

เรื่องนี้เล่าถึง หลี่ไท่ไป๋ (李太白) กวีโปรดของคนจีนมาพันกว่าปี เวลาจักรพรรดิถังเซวียนจงอยากได้เขามาทำงานราชการ ส่งคนไปตามหาที่ร้านเหล้าในช้างอาน เจอแล้วก็เมาเต็มที่ เรียกไม่ตื่น สั่นไม่ขยับ คนส่งข่าวบอกว่าพระราชาเรียก เขาก็ยังนอนต่อ ไม่ยอมขึ้นเรือไปเข้าเฝ้า ทำไมล่ะ เพราะรู้ใจตัวเองว่าการเป็นข้าราชการไม่ใช่ชีวิตที่เขาต้องการ

เรื่องครอบครัวของคุณตอนนี้ก็เหมือนกันแหละ บางเรื่องที่คิดว่าต้องทำ ต้องจัด ต้องเปลี่ยน จริงๆ แล้วอาจไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวต้องการจริงๆ อย่างเช่น คุณอาจกำลังคิดเรื่องซื้อบ้านใหม่ แต่ครอบครัวยังไม่พร้อม หรือคิดจะรีโนเวทบ้าน แต่งบประมาณไม่อำนวย หรืออยากให้พ่อแม่มาอยู่ด้วย แต่สถานการณ์ยังไม่เหมาะ บางทีการไม่เร่งรีบทำอะไรเลย กลับเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับช่วงนี้

หลี่ไท่ไป๋เขาไม่โง่นะ เขารู้ดีว่าถ้าเข้าไปรับใช้ในวัง จะได้ตำแหน่ง ได้เงินเดือน ได้เกียรติยศ แต่เขาก็รู้เหมือนกันว่าจะต้องสูญเสียอิสระในการเขียนบทกวีแบบที่ใจอยาก ครอบครัวคุณก็เหมือนกัน อย่าเอาความคาดหวังของคนอื่น หรือมาตรฐานสังคม มากำหนดว่าบ้านของคุณต้องเป็นแบบไหน ที่ต้องจับตาคือคนในบ้านอยู่กันแล้วสบายใจ

ไม่ต้องรีบ ปล่อยให้เวลาช่วยพิสูจน์ว่าอะไรคือสิ่งที่ครอบครัวต้องการจริงๆ หยุดวางแผนการใหญ่ไปก่อน