吳王寵西施

ครอบครัวคุณกำลังเลียนแบบคนอื่นมากเกินไป กำลังเดินทางผิด

บทกวีเล่าเรื่องซีซือ (西施) สาวงามริมลำธารที่โค่นอาณาจักรได้ด้วยความงาม แต่ที่น่าหัวเราะคือตงซือ (東施) สาวหน้าธรรมดาเห็นซีซือขมวดคิ้วยังสวย เลยเอาไปเลียนแบบ คิดว่าจะดูดีขึ้น แต่ผลออกมาน่าเกลียดจนชาวบ้านหนีหายไปหมด ไก่ป่าจะแต่งตัวยังไงก็เป็นไก่ป่า เปรียบกับนกฟีนิกซ์ไม่ได้อยู่ดี

ซีซือเดิมทีเป็นแค่สาวชาวบ้านซักผ้าริมลำธาร แต่เมื่อกษัตริย์เว่ย (越王) ก้วจี้ย่น (勾踐) เห็นเธอ เขารู้ทันทีว่านี่แหละคืออาวุธลับที่จะใช้โค่นล้ม กษัตริย์หวู (吳王) ฝูฉาย (夫差) เอาชนะแล้วส่งซีซือไปเป็นนางสนม ทำให้ฝูฉายหลงใหลจนลืมดูแลราชอาณาจักร ท้ายที่สุดชาติหวูล่มสลาย แต่เรื่องที่น่าสนใจกว่าคือตงซือ หญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ใกล้บ้านซีซือ เธอเห็นซีซือขมวดคิ้วเพราะปวดท้องแต่ยังดูเซ็กซี่ เลยไปเลียนแบบ หวังว่าจะได้ผู้ชายมาจีบ ผลที่ได้คือทำให้คนทั้งหมู่บ้านแตกตื่น วิ่งหนีจนถนนเปลี่ยว เพราะหน้าเธอดูน่ากลัวมาก

เรื่องนี้เป็นฉากครอบครัวคุณตอนนี้แน่ะ คิดดูสิ บ้านคุณเพิ่งไปดูบ้านญาติเพื่อนบ้านแล้วรู้สึกว่าเขาดูดีกว่า เลยเอามาใช้แบบผิดๆ งั้นเหรอ? อาจจะเป็นการเลี้ยงลูก สไตล์การพูดคุยกันในบ้าน หรือแม้แต่การจัดบ้าน ตกแต่งห้อง เห็นเขาทำยังไงประสบความสำเร็จ เลยลองเอามาใช้ แต่กลับทำให้บ้านคุณดูแปลกๆ บังคับ ไม่ใช่ตัวเอง

ความจริงแล้วครอบครัวแต่ละครอบครัวมีธรรมชาติเป็นของตัวเอง ญาติคนนั้นเขาร่ำรวยมาหลายชั่วอายุคน ลูกเขาเลยชินกับการใช้เงินแบบนั้น แต่บ้านคุณขาดทุนอยู่ จะไปเลียนแบบเขาได้ยังไง? หรือบ้านเพื่อนเขามีคนดูแลลูกครึ่งโหล ใส่ใจกันได้ทุกคน แต่ที่บ้านคุณมีแค่สองคน จะไปใช้วิธีเดียวกันทำไม? คุณคือตงซือที่ไม่รู้ว่าความงามของซีซือมาจากไหน

หยุดเลียนแบบคนอื่น กลับมาหาเอกลักษณ์ที่บ้านคุณเคยมี สิ่งที่ทำให้ครอบครัวคุณเป็นเอกลักษณ์อยู่แล้วแหละ แค่ปรับปรุงให้ดีขึ้น อย่าไปเปลี่ยนทั้งระบบ