吳季子掛劍

ความผูกพันที่คุณรักษาไว้ อาจจะไม่มีใครแคร์แล้วนะ บทกวีเล่าว่า "他邦遠歷佩魚腸" คือการเดินทางไปต่างแดนด้วยดาบปลาไส้ติดเอว "誰料徐君意欲將" ใครจะรู้ว่าเซวี่จวิน (徐君) อยากได้ดาบนั่น "既返願為相贈答" พอกลับมาก็อยากให้เป็นของขวัญ "且懸樹下表情長" เลยแขวนไว้ใต้ต้นไม้แสดงความจงรักภักดีที่ยาวนาน นี่คือเรื่องของอู๋จี้จื่อ (吳季子) เจ้าชายที่มีชื่อเรื่องรักษาสัญญา วันหนึ่งเขาเอาดาบปลาไส้ของตัวเองไปเที่ยวประเทศใกล้เคียง พอผ่านเมืองซู่ เจอเซวี่จวินแล้วเห็นสายตาของคนที่อยากได้ดาบ จี้จื่อใจคิดเอาไว้ว่าเดี๋ยวเสร็จธุระแล้วจะกลับมาให้ แต่พอกลับมาปุ๊บ เซวี่จวินตายไปแล้ว จี้จื่อไม่พูดอะไร เอาดาบไปแขวนที่ป่าช้าข้างหลุมศพแล้วจากไป ครอบครัวของคุณตอนนี้เหมือนการเดินทางครั้งนั้นของจี้จื่อ คุณยังคงรักษาคำสัญญา ยังคงดูแลหน้าที่ แต่คนที่รอคำสัญญานั้นอาจจะไม่อยู่แล้ว หรือไม่ใช่คนเดิมแล้ว บางทีพ่อแม่เปลี่ยนไป พี่น้องเปลี่ยนไป หรือสถานการณ์ในบ้านเปลี่ยนไป แต่คุณยังทำหน้าที่เหมือนเดิม ยังเอาใจใส่เหมือนเดิม คุณรู้สึกเหมือนจี้จื่อที่ถือดาบยืนข้างหลุมศพไหม ใครจะมาเอาดาบนี้ล่ะ ใครจะเข้าใจความหมายของมันล่ะ แต่จี้จื่อก็ยังแขวนดาบไว้นั่น ไม่ใช่เพราะคิดว่าวิญญาณจะมารับ แต่เพราะเขาสัญญาแล้ว ความรู้สึกผิดหวังใจ ความเหงาในครอบครัวตัวเองมันเจ็บจริงๆ แต่อย่าไปคิดว่าการรักษาสัญญาของคุณมันไร้ค่า พอแล้วกับการคาดหวังว่าคนอื่นจะเห็นคุณค่า เริ่มทำเพื่อตัวเองบ้าง ทำเพื่อความสงบใจของตัวเอง