太白和番

ยังไม่ถึงเวลานะ ลี่ไป๋ (李白) กวีเอกแห่งราชวงศ์ถัง ดื่มจนเมามายแล้วตั้งหลายวัน พอจักรพรรดิส่งคนมาตามเข้าราชสำนัก เขาก็ไม่ไป บทกลอนว่า "和番醉筆似雲煙" เขาเมาแล้วเขียนหนังสือลื่นไหลเหมือนเมฆลอย "日在長安酒店眠" ทั้งวันนอนอยู่ในร้านเหล้าที่ช้างอาน "倘遇唐王頒令召 重呼不上木蘭船" แม้จักรพรรดิจะส่งคนมาตามเรียกๆ เขาก็ไม่ขึ้นเรือไป ไม่ใช่เพราะเขาดูถูกจักรพรรดิ แต่ตอนนั้นเขาอยากดื่มเหล้ามากกว่า เขารู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

ความรักของคุณตอนนี้ก็เหมือนกันแหละ อาจจะมีคนมาจีบ หรือคิดว่าควรก้าวไปข้างหน้าอีกขั้น แต่ใจลึกๆ รู้ว่ายังไม่อยากเปลี่ยนอะไร สถานะปัจจุบันนี่แหละที่เหมาะกับคุณ ไม่ว่าจะเป็นโซโล่ ให้เวลากัน หรือยังคงเป็นเพื่อนแค่นั้น อย่าเพิ่งรีบไปไหน

การมีใครสักคนที่ใจสั่นเวลาเจอ แต่ยังไม่ต้องรับผิดชอบอะไร มันก็มีเสน่ห์นะ เหมือนลี่ไป๋ที่เมาๆ เขียนกลอนได้ไพเราะกว่าตอนที่ต้องมาทำงานในวัง บางทีความไม่แน่นอนกลับทำให้หัวใจเต้นแรงกว่าเดิม คุณเคยรู้สึกไหมว่าช่วงที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันนี่แหละที่สนุกที่สุด

เรื่องความรักเนี่ย บางครั้งยิ่งคิดมากยิ่งวุ่นวาย ลี่ไป๋เขาดูเหมือนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แต่จริงๆ เขาแค่รู้ว่าไม่อยากเสียสิ่งที่มีอยู่ เพื่อไปได้สิ่งที่ไม่แน่ใจ ความรักก็เหมือนกัน อย่าไปทำลายความสุขที่มีอยู่เพื่อไปหาอะไรที่ยังมองไม่เห็น

อยู่ในโหมดลี่ไป๋ต่อไปเถอะ เมื่อไหร่จักรพรรดิ (หรือคนที่ใช่จริงๆ) เรียกแล้วรู้สึกว่าคุณพร้อมจะเปลี่ยนชีวิต ค่อยไป ตอนนี้ให้ดื่มเหล้า เขียนกลอน และนอนหลับใฝ่ฝันไปก่อน