顏回守道

ความรักแท้ไม่ต้องแพง คนที่ใช่ไม่ต้องรวย

บทกลอนเล่าเรื่องเยี่ยนหุ่ย (顏回) ลูกศิษย์คนโปรดของขงจื้อที่อยู่ในซอยแคบๆ กินข้าวจากตะกร้าไผ่ใบเดียว ดื่มน้ำจากขันโตยขนาดเล็ก คนอื่นมองดูก็สงสารไปหมด แต่ตัวเจ้าของกลับไม่รู้สึกขมขื่นเลย ทำไม? เพราะเขาเข้าใจว่าความสุขจริงๆ มาจากการทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่จากของใช้หรูหรา ผลก็คือชื่อเสียงของเขากลายเป็นแบบอย่างมานับพันปี ขณะที่คนรวยสมัยนั้นใครจำชื่อได้บ้าง?

เยี่ยนหุ่ยชีวิตจริงเนี่ยอยู่ในซอยที่แคบแข็บ กินแค่ชามเดียวต่อวัน ดื่มแค่ขันเดียว แต่ไม่เคยบ่น ไม่เคยหน้าบึ้ง เพราะความมั่งคั่งของเขาอยู่ที่ใจ ไม่ใช่กระเป๋าเงิน เขารู้ว่าตัวเองกำลังเรียนรู้สิ่งที่มีค่าที่สุดในโลกจากอาจารย์ที่เคารพที่สุด นั่นก็เพียงพอแล้ว

ความรักของคุณตอนนี้เหมือนเรื่องราวของเยี่ยนหุ่ยเป็นๆ เลย คนที่คุณรู้สึกดีด้วยอาจจะไม่ใช่คนที่มีเงินเก็บ 7 หลัก อาจไม่มีแบรนด์เนมแขวนเต็มตู้ แต่เขามีอะไรที่สำคัญกว่านั้น เขาทำให้คุณรู้สึกมั่นใจในตัวเอง เวลาอยู่ด้วยกันไม่ต้องแกล้งเป็นคนอื่น คุณเป็นคุณได้อย่างสบายใจ นี่แหละคือความรวยแบบที่ซื้อด้วยเงินไม่ได้นะ

คนรอบข้างอาจจะมองแล้วคิดว่าคุณควรจะหาคนที่ดีกว่านี้ คนที่เงินเก็บเยอะกว่า ตำแหน่งสูงกว่า อนาคตมั่นคงกว่า แต่คำถามคือ สิ่งเหล่านั้นจะทำให้คุณมีความสุขได้ยาวนานจริงไหม? หรือแค่ทำให้คนอื่นอิจฉาชั่วครั่งครี่งเท่านั้น?

เลิกฟังคำตัดสินของคนอื่นซะ เรื่องหัวใจคุณรู้ดีที่สุดแล้ว