夷齊讓園

อะไรน่าบางอย่างในความรักนี้ รู้สึกเหมือนพยายามเป็นคนดีเกินไป

บทกลอนเล่าเรื่องพี่น้องโบอี้ซูฉี (伯夷叔齊) ที่พ่อให้น้องเป็นกษัตริย์ แต่น้องไม่รับเพราะคิดว่าต้องให้พี่ก่อน พี่ก็ไม่รับเพราะไม่อยากขัดใจพ่อ สองคนผลัดกันสละ ผลัดกันเป็นคนดี สุดท้ายทั้งคู่ทิ้งบัลลังก์หนีไปอยู่ภูเขา กินใบเฟิร์น กินพืชป่า ตอนราชวงศ์โจวมาปกครอง เขาไม่ยอมกินข้าวของคนใหม่ เพราะคิดว่าไม่ชอบธรรม จนอดอาหารตายที่ภูเขาโซ่วหยาง ได้ชื่อว่าเป็นคนดีคนที่มีศีลธรรม แต่ชีวิตจบลงด้วยความหิวโหย

เคยรู้สึกแบบนี้ไหมที่ความรัก ทำตัวเป็นคนดีจนเหนื่อย? คุณอาจกำลังเจอสถานการณ์แบบพี่น้องสองคนนี้ เป็นคนที่ชอบสละ ชอบให้อีกฝ่าย ชอบเอาใจ แต่ทำไปแล้วกลับรู้สึกว่าเริ่มเหนื่อยใจ หรือบางทีคนที่คุณรักเขาก็เป็นแบบนี้ – พยายามเป็นคนดี พยายามไม่เบียดเบียน พยายามมีน้ำใจ จนทั้งคู่เดินบนเส้นทางเดียวกับโบอี้ซูฉี ใครก็ไม่กล้าเรียกร้องสิ่งที่ต้องการจริงๆ ใครก็ไม่กล้าบอกความจริงในใจ

ความจริงก็คือ ความรักไม่ใช่การแข่งกันเป็นคนดี ไม่ต้องมีใครสละมากกว่าใคร ทำไมต้องเหมือนสองพี่น้องที่ไม่ยอมกินข้าว สุดท้ายตายด้วยกันที่ภูเขา ในความรักบางทีการเรียกร้อง การบอกความต้องการ การไม่ยอมในบางเรื่องนี่แหละที่ทำให้ความสัมพันธ์มีชีวิตชีวา

หยุดเป็นโบอี้หรือซูฉีในชีวิตความรักเถอะ ลองพูดตรงๆ ว่าคุณต้องการอะไรจากเขาบ้าง