夷齊讓園

ยังไม่ใช่เวลาเก็บเกี่ยว การเรียนของคุณกำลังอยู่ในช่วงแพ้ให้ชนะ

บทกลอนเล่าว่า "夷齊不忍食周粟" สองพี่น้องไป่อี้ (伯夷) กับซูฉี (叔齊) ไม่ยอมกินข้าวของราชวงศ์โจว เลือกกินผักป่าใส่ท้อง "兄弟心甘採蕨餐" ความจริงคือ เขาทั้งคู่เป็นเจ้าชายที่ไม่ยอมรับราชบัลลังก์ พี่บอกให้น้องครอง น้องบอกให้พี่ครอง ใครก็ไม่เอา สุดท้ายหนีไปอยู่ภูเขาด้วยกัน พอราชวงศ์โจวขึ้นมาปกครอง เขายิ่งไม่ยอมยอมรับ เลือกอยู่บนเขาโส่วหยาง (首陽山) กินแค่ใบเฟิร์นป่า จนตายเพราะขาดอาหาร "讓國名應垂萬古" ชื่อเสียงในการปฏิเสธอำนาจยังคงถูกจดจำจนทุกวันนี้ แต่ "可憐餓倒首陽山" ก็จบชีวิตด้วยความอดอยาก

คุณรู้สึกแบบนี้ไหม กำลังยึดติดกับหลักการตัวเองจนเกินไป เห็นเพื่อนร่วมชั้นเลือกเอาวิชาที่ง่ายกว่า หาทางออกที่สบายกว่า แต่คุณยังคงดันทุรังกับสิ่งที่เชื่อว่าถูกต้อง อาจเป็นการยืนกรานเรียนสายที่คนบ้าว่าไม่มีอนาคต หรือปฏิเสธการโกงเวลาสอบขณะที่คนอื่นทำกันเป็นปกติ บางครั้งนอนคิดก่อนหลับ ทำไมไม่ยอมประนีประนอมเหมือนคนอื่นล่ะ ทำไมต้องลำบากขนาดนี้ แต่ตื่นมาเช้าใหม่ ใจยังคงแข็งแรง ไม่ยอมหักหลัง

ปัญหาคือ ในเรื่องเรียนนี่ การยืนกรานเกินไปอาจทำให้พลาดโอกาสที่ควรคว้า เหมือนไป่อี้ซูฉี ได้ชื่อเสียงแต่ตายก่อนเห็นผลงาน เกรดที่ตกต่ำเพราะไม่ยอมเปลี่ยนวิธี หรือพลาดทุนการศึกษาเพราะดื้อไม่ยอมปรับแผน มันไม่ได้หมายความว่าหลักการผิด แต่บางทีจังหวะยังไม่มาถึงนะ

ลองเอาหลักการที่ดีนั้นมาใช้แบบยืดหยุ่นกว่าเดิม ไม่ต้องงดข้าวโจวแต่หันไปหาสิ่งที่คุณกินได้ก่อน