丁山射雁

ยังไม่ถึงเวลา แต่ใกล้แล้ว บทกลอนเล่าว่า "秋來征雁向南歸" ฝูงห่านป่าบินลงใต้ตอนหน้าหนาว ใบไผ่แดงกลีบกลีบปลิวลงเต็มสนาม เสียงตำข้าวดังลั่นจากหัวเมือง ใบเมเปิ้ลริมน้ำแดงฉานราวไฟลุก ภาพนี้ใช่เล่าเรื่องติ๋งซาน (丁山) นายพรานโบราณที่ชำนาญธนูดูดมาแต่เด็ก ช่วงปลายใบไม้ร่วงพวกนกป่าใหญ่จะบินหนีหนาวเป็นฝูงๆ บินเร็วบินสูง ติ๋งซานต้องคิดมากกว่าจะยิง เพราะรู้ดีว่าพลาดครั้งเดียวฝูงทั้งฝูงจะหนีหมด เขาไม่เพิ่งเล็งแล้วยิงในที นั่งดูลมดูฟ้า วิเคราะห์เส้นทางบิน รออีกหน่อยให้ตัวเป้าลงต่ำพอที่จะพอใจ แล้วจึงค่อยออกลูกเดียวจบ

เรื่องเรียนของคุณตอนนี้เหมือนติ๋งซานกำลังเตรียมเล็งแน่ะ มีหลายสิ่งที่ต้องคิด ต้องเตรียม แต่ยังไม่ใช่เวลาตัดสินใจสำคัญ อาจจะเป็นเรื่องเลือกสาขาใหม่ เตรียมสอบใหญ่ หรือว่าคิดจะไปเรียนต่อที่อื่น รู้สึกว่าของเก่าเริ่มน่าเบื่อ ของใหม่ยังไม่มา เหมือนกับใบไผ่ที่กำลังร่วงแต่ยังไม่หมด ฤดูกาลกำลังเปลี่ยน แต่ยังไม่เปลี่ยนหมด บางวันรู้สึกเครียดเพราะดูไม่เห็นเป้าหมายชัดๆ บางวันก็คิดว่าจะเลิกเรียนไปทำงานเลยดีกว่า แต่ในใจรู้ว่าไม่ถูก

ความจริงนี่คือช่วงเปลี่ยนผ่านที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนหน้าหนาวที่ต้องมา ใครๆ ก็ต้องผ่าน ไม่ต้องรีบไปไหนให้เปลืองกำลัง ใช้เวลานี้สังเกตรอบข้างดูว่าโอกาสจริงอยู่ตรงไหน ส่วนใหญ่คนที่อดทนรอจังหวะได้จะมีผลดีกว่าคนที่รีบร้อน

อย่างติ๋งซาน รอให้ฝูงห่านป่าบินมาในระยะที่เขาพอใจก่อนจะยิงซิ ไม่ต้องยิงในครั้งแรกเห็น