蘇秦不第

ถึงเวลาแล้วแต่ยังไม่ถึง บทกลอนเล่าว่า "一輪月鏡掛空中" ดวงจันทร์ส่องแสงใสเหมือนกระจกใสแขวนกลางฟ้า แต่ "偶被浮雲障叠重" เมฆลอยมาบังชั้นต่อชั้นเข้า "玉匣何時光氣吐" ดาบในฝักมีค่าจะส่องแสงเมื่อไหร่กัน "誰人借我一狂風" ใครจะให้ลมแรงเป่าเมฆให้หายไปบ้าง

เรื่องราวเซียมซีใบนี้เอาเรื่องซูฉิน (蘇秦) มาเล่า ชายหนุ่มฉลาดแต่โชคร้าย ไปสมัครงานรัชกาลแล้วตกเลื่อน กลับบ้านมาเมียไม่ยอมทำงานให้ หว่าสะใภ้ไม่ยอมทำอาหารให้ แม้แต่พ่อแม่ก็หันหลังให้ เขาเลยปิดตัวเรียนหนังสือ ง่วงนอนก็เอาเหล็กแหลมแทงขาตื่น ท้ายที่สุดได้โอกาสกลับมาเป็นนายกฯ ถึงหกประเทศพร้อมกัน

ความรักของคุณเหมือนดวงจันทร์ที่ถูกเมฆบัง ตัวจันทร์ยังอยู่เต็มดวง แต่แสงส่องไม่ลงมา เคยรู้สึกไหมว่าฝ่ายตรงข้ามก็อยู่ที่นั่น แต่ระหว่างคุณกับเขามีอะไรสักอย่างคั่นกลาง อาจจะเป็นเวลาที่ยังไม่ถูก สถานการณ์ที่ยังไม่พร้อม หรือความเข้าใจผิดที่ยังคลี่คลายไม่ได้ ส่งข้อความแล้วนึกไปนึกมา เจอหน้ากันแล้วคุยไม่รู้เรื่อง อยากใกล้แต่ทำไปทำมายิ่งไกล คุณรู้ว่าเขารู้สึกดี แต่ทำไมถึงเข้าหากันไม่ได้

อย่าพยายามเป่าเมฆให้หายเอง ยิ่งเร่งยิ่งยุ่งใหญ่ ลองหยุดใส่ใจสักเดือน ปล่อยให้เวลาทำงานแทน