蘇秦不第

ยังไม่ถึงเวลานะ แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่เก่ง

บทกวีเปรียบเหมือนดวงจันทร์กลมใสส่องฟ้า แต่มีเมฆลอยมาบังไว้หลายชั้น แสงในกล่องหยกจะส่องออกมาได้เมื่อไหร่กัน ใครจะยืมลมแรงให้สักครั้งเพื่อเป่าเมฆให้กระจาย เรื่องราวของซูฉิน (蘇秦) นักยุทธศาสตร์โบราณอธิบายได้ดีที่สุด หนุ่มน้อยคนนี้ออกไปเจรจาต่อรองกับหกประเทศ แต่กลับมามือเปล่า ภรรยาไม่ยอมลงจากเครื่องทอผ้า พี่สะใภ้ไม่ให้อาหาร พ่อแม่ไม่ยอมคุยด้วยซ้ำ เขาเลยขังตัวเองอ่านหนังสือทั้งปี ใช้เชือกผูกผมแขวนคานเพื่อไม่ให้หลับ เอาหมุดแหลมแทงต้นขาตอนง่วงนอน ปีต่อมาออกไปอีกที กลับมาพร้อมตราประจำตัวของทั้งหกประเทศ คนที่เคยดูถูกเขาต้องคลานเข่าไม่กล้าเงยหน้า

นี่คือสถานการณ์ของคุณอ่ะ มีความสามารถแต่ถูกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ บดบังไว้ อาจจะเป็นการเมืองในออฟฟิศ หรือโปรเจ็กต์ติดขัดที่จุดใดจุดหนึ่ง บางทีแนวคิดคุณอาจจะล้ำหน้าไปจนคนรอบข้างตามไม่ทัน เหมือนดวงจันทร์ที่แสงยังคงส่องสว่าง แต่เมฆหนาทึบมาบังพอดี คุณไม่ได้ไร้ความสามารถ แค่จังหวะยังไม่มา ประโยคที่ว่า "ใครจะยืมลมแรงให้" นี่ไม่ใช่ให้คุณไปขอใครช่วย แต่หมายถึงต้องรอโอกาสที่เหมาะสม อาจเป็นคนคนหนึ่งที่จะมาเปิดทาง หรือเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนทุกอย่าง

หยุดพยายามฝืนสถานการณ์สักพักนะ ใช้เวลานี้ปรับแนวทางหรือเรียนรู้สิ่งใหม่แทน เหมือนซูฉินที่กลับบ้านไปขังตัวอ่านหนังสือ แทนที่จะออกไปชนกำแพงต่อ