唐天寶賞牡丹

โชคลาภปลายหางเนี่ย! บทกวีเล่าว่า "滿園春色閗新粧" สวนใหญ่ดอกไม้แต่งตัวงาม แต่งาน "到底是誰君麗首" ใครจะเป็นสาวงามอันดับหนึ่ง? "牡丹艷冠百花場" ปอนี่ยังคิงแห่งดอกไม้เลยแหละ

เรื่องนี้มาจากสมัยจักรพรรดิถังซวนจง (唐玄宗) ยุคเทียนเป่า ท่านหลงรักดอกปอนี่จนบ้าคลั่ง จัดงานชมดอกไม้ทุกปีที่หลวงพ่อลั่วหยาง ข้าราชบริพารแห่มาดูกันยกใหญ่ แต่รู้ไหม ปอนี่มันไม่เคยต้องอธิบายว่าทำไมถึงเป็นราชินีดอกไม้ มันไม่ต้องกรีดร้องหาความสนใจ ไม่ต้องแข่งกับใคร แค่เบิกบานอย่างสง่างาม คนก็แห่มาดูเอง

ที่เจ๋งสุดคือ ปอนี่บานช้า ตอนที่ดอกท้อ ดอกซากุระ ดอกอื่นๆ แข่งกันบานแต่เช้าตรู่ ปอนี่ยังนอนหลับ พอคนอื่นเหี่ยวแห้งแล้วค่อยค่อยมาโชว์ตัว แต่พออ่ะ พอบานแล้วทุกดอกต้องยกมือให้

คุณก็เหมือนกันแหละ ดูรอบๆ ใครคบกัน ใครแต่งงาน ใครมีลูกแล้ว เพื่อนโพสต์รูปคู่กันเพียบ บางทีก็สงสัยใจว่าตัวเองเลือกมากเกินป่าววะ หรือมีข้อเสียตรงไหน ทำไมยังไม่มีใครที่ใช่เลย

หยุดคิดแบบนี้เถอะ คุณมีเสน่ห์แบบปอนี่ – ไม่ใช่เสน่ห์ที่ลอกเลียนมาได้ แต่เป็นเสน่ห์ที่เกิดจากข้างใน อาจเป็นแบบที่คุณหัวเราะ แบบที่คุณดูแลคน แบบที่คุณมองโลก อันนี้ของจริงเนอะ ปลอมไม่ได้ แย่งไม่ไป

คนที่ใช่จริงๆ เขาจะมาหาคุณเพราะความเป็นคุณ ไม่ใช่เพราะเขาอยากได้กุหลาบ อยากได้ลิลลี่ เขาอยากได้ปอนี่โดยเฉพาะ อยากได้คุณโดยเฉพาะ และเขาจะรอให้คุณพร้อมมาบานในเวลาที่ถูก

อย่าไปปรับตัวให้ใครหรือรีบร้อน ให้เวลาความรักเดินทางมาหาคุณเอง