王允遇貂嬋

อุปสรรคที่คิดว่าใหญ่ที่สุด อาจจะแก้ได้ด้วยวิธีที่เบาที่สุด

บทกลอนวาดภาพแสงจันทร์ส่องนางงามยืนข้างราวดอกไม้ "月明散步到花欄" กลางคืนที่แสงจันทร์ส่องแสง นางเตี๋ยวเส็น (貂嬋) เดินเล่นในสวนและคิดแผนการใหญ่ "無策焉能勦滅奸" ถ้าไม่มีแผนลับแล้วจะขจัดคนชั่วได้ยังไง แต่สุดท้าย "幸有貂嬋思定國 英雄難過美人關" โชคดีที่มีเตี๋ยวเส็นคิดเพื่อประเทศ วีรบุรุษแกร่งแค่ไหนก็ผ่านด่านหญิงสาวไม่ได้

วังอิ๋น (王允) ข้าราชการผู้จงรักภักดีต้องกำจัดตงโจว (董卓) จอมทรราชย์ที่กดขี่ประชาชนไม่เว้นแม้กระทั่งจักรพรรดิ แต่ตงโจวมีกำลังมหาศาล มีเหล่าทหารรายล้อม ถ้าเอาด้วยกำลังก็ไม่มีวันชนะ วังอิ๋นเลยเดินไปเดินมาในสวนคิดทุกคืน จนเตี๋ยวเส็นลูกบุญธรรมเสนอตัวช่วย เธอจะแกล้งตกหลุมรักทั้งตงโจวและหลี่ผู (呂布) ลูกบุญธรรมของตงโจว ให้พ่อลูกผู้ยิ่งใหญ่ฆ่ากันเองเพราะผู้หญิงคนเดียว สุดท้ายแผนสำเร็จ หลี่ผูฆ่าตงโจวตาย

การเรียนของคุณตอนนี้เหมือนวังอิ๋นในสถานการณ์นั้นพอดี มีวิชาหรือหัวข้อที่ดูเหมือนผู้ร้ายตัวใหญ่ที่ปราบไม่ได้ใช่ไหม อาจจะเป็นคณิตศาสตร์ที่ทำโจทย์ไม่ออกเรื่อยๆ หรือภาษาอังกฤษที่ท่องไวยากรณ์แล้วยังใช้ผิด หรือวิทยาศาสตร์ที่สูตรเยอะจนปวดหัว คุณอาจจะนั่งทบทวนเรื่องเดิมซ้ำไปซ้ำมา ใช้วิธีเดิมๆ ที่ไม่ได้ผล แล้วก็หงุดหงิดว่าทำไมไม่เข้าหัวสักที

จริงๆ แล้วการเรียนที่ติดขัดแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องไปขยันอ่านหนักขึ้น หรือนั่งจนตี 3 เหมือนที่หลายคนทำกัน บางทีทางออกอยู่ที่การเปลี่ยนมุมมอง ลองหาจุดอ่อนของวิชานั้นดู เช่น คณิตไม่เข้าใจ อาจจะเป็นเพราะพื้นฐานตัวไหนหลุด ไม่ใช่เพราะโจทย์ข้อใหม่ยาก ภาษาอังกฤษใช้ผิด อาจจะเป็นเพราะไม่ได้ฝึกพูดออกเสียง แค่จำคำศัพท์อย่างเดียว วิทยาศาสตร์จำสูตรไม่ได้ อาจจะต้องเข้าใจหลักการก่อน แล้วค่อยจำสูตร

หาจุดเชื่อมที่ทำให้วิชายากกลายเป็นง่าย ไม่ใช่บีบตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อไปสู้กับมัน