蘇東坡遊滕王閣

กำลังจะฟื้นดวงเป็นปี่เป็นขลุ่ยแล้ว! บทกลอนบอกว่า "一片孤帆萬里回" เรือใบตัวเดียวแล่นมาไกลหมื่นลี้ การเดินทางอันเหงาเหงาในช่วงที่ผ่านมากำลังจะจบลงแล้วนะ เหมือนซู่ตงป๋อ (蘇東坡) ที่ถูกเนรเทศไปเกาะไหหลำแล้วได้กลับมาเที่ยววังเท็งหว่าง (滕王閣) อีกครั้ง ระหว่างทางเขาต้องอดทนผ่านพายุใหญ่พายุน้อย คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมีแต่เหมือนจะไม่กลับมาอีกแล้ว แต่พอเขากลับมาได้จริงๆ เพื่อนฝูงพร้อมใจกันรอต้อนรับ "管弦嘔啞且停杯" เครื่องดนตรีเล่นอึกอ่าง เสียงไม่ค่อยไพเราะเท่าไหร่ แต่ใครจะแคร์ล่ะ ยกแก้วขึ้นมาชนกันเสียงดัง "如雲勝友談風月" เพื่อนแท้มาเยอะแยะ นั่งล้อมวงกันคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้จนดึก เล่าเรื่องตลกจนท้องแข็ง บอกความในใจที่เก็บมานาน "暢叙幽情極樂哉" ระบายความซึ้งในใจจนเยี่ยมเลย

เคยรู้สึกเหงาไหม ว่าทำอะไรก็ไม่มีใครเข้าใจ พูดอะไรก็เหมือนพูดกับผนัง คิดถึงวันเก่าๆ ที่เคยมีคนใกล้ชิด มีคนคุย มีคนเล่นด้วย ช่วงนี้ของคุณเหมือนซู่ตงป๋อตอนถูกส่งไปไกลแสนไกลเลย ต้องเผชิญปัญหาคนเดียว ทำงานคนเดียว กลับบ้านก็อยู่คนเดียว แต่เดี๋ยวก่อนนะ ดูเซียมซีสิ เรือใบที่โดดเดี่ยวนั้นกำลังแล่นกลับท่าเทียบแล้วนะเจ้าคะ! ไม่นานเท่าไหร่เรื่องราวจะเปลี่ยน จะมีคนกลับมาหาคุณ จะมีคนมาเข้าใจคุณ จะมีกิจกรรมที่สนุกสนาน จะมีโอกาสได้ระบายใจให้คนฟัง สิ่งที่คุณเก็บไว้ในใจนานๆ จะได้เล่าออกมา และจะมีคนรับฟังด้วยความเข้าใจ

แล้วพอโชคมาถึงจะทำยังไง? อย่าได้ปฏิเสธคำเชิญใดๆ เลยสักอาทิตย์นึง คนชวนไปไหนก็ไป คนชวนทำอะไรก็ทำ ที่สำคัญเอาใจใส่คนที่ยังติดต่อคุณมาตลอดแม้คุณจะไม่ค่อยตอบกลับ พวกนั้นแหละคือ "勝友" เพื่อนแท้ที่ดีที่สุด