เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 6 · ซูตงผั่วท่องเทิงหวังเก๋อ

กำลังจะฟื้นดวงเป็นปี่เป็นขลุ่ยแล้ว! บทกลอนบอกว่า "一片孤帆萬里回" เรือใบตัวเดียวแล่นมาไกลหมื่นลี้ การเดินทางอันเหงาเหงาในช่วงที่ผ่านมากำลังจะจบลงแล้วนะ เหมือนซู่ตงป๋อ (蘇東坡) ที่ถูกเนรเทศไปเกาะไหหลำแล้วได้กลับมาเที่ยววังเท็งหว่าง (滕王閣) อีกครั้ง ระหว่างทางเขาต้องอดทนผ่านพายุใหญ่พายุน้อย คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมีแต่เหมือนจะไม่กลับมาอีกแล้ว แต่พอเขากลับมาได้จริงๆ เพื่อนฝูงพร้อมใจกันรอต้อนรับ "管弦嘔啞且停杯" เครื่องดนตรีเล่นอึกอ่าง เสียงไม่ค่อยไพเราะเท่าไหร่ แต่ใครจะแคร์ล่ะ ยกแก้วขึ้นมาชนกันเสียงดัง "如雲勝友談風月" เพื่อนแท้มาเยอะแยะ นั่งล้อมวงกันคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้จนดึก เล่าเรื่องตลกจนท้องแข็ง บอกความในใจที่เก็บมานาน "暢叙幽情極樂哉" ระบายความซึ้งในใจจนเยี่ยมเลย