เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 78曾點言志เซิงเตี้ยนแสดงเจตนา

ได้แล้ว! แต่ช้าไปนิดนะ บทกลอนเล่าเรื่องเสียงพิณที่ยังก้องอยู่ในอากาศ ใส่เสื้อใหม่ตอนฤดูใบไม้ผลิจะหมดแล้ว นำเด็กหนุ่มสาวไปเที่ยวที่ลานเต้นรำ กลับมาแล้วก็ร้องเพลงด้วยอารมณ์ดีเป็นล้นพ้น นี่คือเรื่องราวของเซิงเตี้ยน (曾點) นักปราชญ์สมัยขงจื้อที่ทำให้ทุกคนงง เพื่อนๆ พูดถึงการเป็นนายกรัฐมนตรี การรบ การปกครองเมือง แต่เซิงเตี้ยนกลับบอกขงจื้อว่า "อยากแค่ใส่เสื้อใหม่ พาเด็กๆ ไปเล่นน้ำที่ลำธาร แล้วร้องเพลงเดินกลับบ้าน" ขงจื้อฟังแล้วพยักหน้า "ข้าเห็นด้วยกับเซิงเตี้ยน" เพราะเขาเข้าใจแล้วว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริง คุณกำลังรู้สึกแบบนี้ใช่ไหม? รู้สึกเหมือนพลาดจังหวะ เสื้อใหม่ซื้อมาแต่ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปแล้ว โปรเจ็กต์ที่วางแผนไว้ดีๆ แต่เริ่มทำช้าไปกว่าคนอื่น หรือโอกาสที่คิดว่าพลาด อันถ้าพูดตรงๆมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้นหรอกนะ บางทีการมาช้าหน่อยกลับทำให้คุณได้สิ่งที่ดีกว่าเดิม เหมือนใส่เสื้อใบไม้ผลิตอนต้นหน้าร้อน ได้อารมณ์ผ่อนคลายที่คนอื่นไม่มี หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นแล้วเริ่มทำในจังหวะของตัวเอง ความสุขไม่ได้อยู่ที่การทำอะไรให้ถูกเวลาเสมอไป แต่อยู่ที่ใจเรา