曾點言志

ความรักแบบเรียบง่าย ดีที่สุดแล้ว! บทกลอนเล่าว่า "瑟希鏗爾尚留聲" เสียงดนตรียังคงก้องอยู่ในหู ใบไผ่แกว่งส่ายในสายลมฤดูใบไม้ผลิ ชุดฤดูกาลเพิ่งเสร็จ พาเพื่อนๆ ห้าหกคน เด็กน้อยหกเจ็ดคน ไปเที่ยวที่ลานรำ กลับมาก็ร้องเพลงกันไปตามทาง อารมณ์ดีใส เรื่องนี้เล่าถึงเจิ้งเตี่ยน (曾點) นักปราชญ์สมัยขงจื่อ ตอนที่อาจารย์ใหญ่ถามเหล่าศิษย์ว่าอยากทำอะไรในชีวิต คนอื่นตอบว่าอยากปกครองเมือง อยากเป็นแม่ทัพ แต่เจิ้งเตี่ยนบอก "ผมอยากแค่พาเพื่อนๆ ไปเที่ยวสายน้ำในวันฤดูใบไม้ผลิ อาบน้ำ เดินป่า ร้องเพลงกันไป" ขงจื่อฟังจบถอนหายใจบอก "เอ๊ะ เราเห็นด้วยกับเจิ้งเตี่ยนนะ" ทำไมอาจารย์ใหญ่ถึงชอบคำตอบที่ฟังดูไม่มีแววมากที่สุด? เพราะเจิ้งเตี่ยนเข้าใจแล้วว่า ความสุขแท้ๆ ไม่ได้อยู่ที่ผลงานยิ่งใหญ่ แต่อยู่ที่การใช้ชีวิตธรรมดาให้มีความหมาย ใส่เสื้อผ้าตามฤดูกาล พาเพื่อนไปเที่ยว กลับมาร้องเพลงกัน เพียงแค่นี้ก็พอแล้ว เรื่องความรักของคุณก็เหมือนกัน คุณอาจกำลังสับสนระหว่างความรักแบบโลกันต์ดราม่า กับความรักแบบเงียบๆ ธรรมดา ใช่ไหม?