美玉藏金

ยังไม่ถึงเวลาเหรอ แต่ไม่ใช่รอเฉยๆนะ

บทกลอนในเซียมซีเล่าภาพของแก้วแหวนทองคำที่ซ่อนอยู่ในหีบโบราณ ไม่ต้องรีบออกไปหาราคา ทรัพย์สมบัติแท้ๆ เมื่อถึงคราวก็มีคนมาหาเอง นี่คือเรื่องของเปี่ยนเหอ (卞和) ช่างหินในสมัยโบราณที่เจอก้อนหินธรรมดาๆ ในภูเขา แต่รู้ว่าข้างในเป็นหยกคุณภาพล้ำ เขาเอาไปถวายให้กษัตริย์สองพระองค์ ทั้งสองไม่เชื่อ สั่งตัดเท้าเปี่ยนเหอทั้งสองข้าง เหลือแต่เข่าคลาน ต่อมากษัตริย์องค์ที่สามขึ้นครองราชย์ เห็นเปี่ยนเหออุ้มก้อนหินนั่งร้องไห้ที่ใต้ภูเขา ร้องจนน้ำตาเป็นเลือด พอสั่งให้ช่างทุบดูจริงๆ ออกมาเป็นหยกนิลจินดาที่งดงามสุดในโลก คือเหอสือบี่ (和氏璧) นั่นเอง

ทำงานแล้วรู้สึกว่าโดนมองข้ามใช่ไหม? คุณอาจลองนำเสนอไอเดียดีๆ แต่เจ้านายไม่ตอบรับ หรืออาจส่ง CV ไปหลายที่แล้วไม่มีคนติดต่อกลับ บางทีอยากจะลดค่าตัวลงเพื่อให้ได้งานไว่ก่อน แต่ก็รู้สึกคล้ายๆ ว่าตัวเองควรค่ากับอะไรที่มากกว่านี้ เหมือนเปี่ยนเหอที่รู้ว่าก้อนหินในมือคือหยกแท้ แต่ไม่มีใครเชื่อ เอาเข้าจริงแล้วน่ะ คุณภาพของเจ้าไม่เปลี่ยนแปลงแค่เพราะยังไม่มีใครมาเสนอราคาที่ถูกต้อง หยกยังคงเป็นหยก ไม่ว่าจะซ่อนในหีบนานแค่ไหน

หยุดวิ่งไปขายความสามารถกับทุกคนเถอะ ให้คนที่เห็นคุณค่าจริงๆ มาหาเอง แล้วเมื่อไหร่ที่มีคนเสนอต่อรองในสิ่งที่คุณสมควรได้ ค่อยตอบรับ