美玉藏金

ยังไม่ถึงเวลานะ ใจคุณเหมือนก้อนหยกในหีบใบใหญ่เลย

บทกวีเล่าเรื่องหยกดีๆ ซ่อนอยู่ในหีบเก็บ ไม่ต้องรีบออกไปหาคนซื้อต่อราคา ขายให้ใครก็ได้ถ้าราคาถูกใจ ของดีแบบนี้ไม่ต้องไปเปิดดูทุกวันหรอก นี่เป็นเรื่องของฮันอี่วี (韓愈) นักเรียนเก่งสมัยราชวงศ์ถัง เขาอัจฉริยะเรื่องเขียนหนังสือ บทความไหนๆ ก็เฟี้ยวอ่านแล้วติดใจ แต่สอบราชการสามครั้งตกหมด ไม่ใช่เพราะเขาไม่ดี แต่จังหวะมันยังไม่ถึง พอเขาหยุดไปเลียแข้งเลียขาขุนนาง หันมาเขียนหนังสือจริงจังแทน ชื่อเสียงค่อยๆ ไปถึงหูคนใหญ่คนโต ท้ายที่สุดไม่แค่สอบติด ยังกลายเป็นปรมาจารย์ด้านวรรณกรรมเลย

เรื่องความรักของคุณตอนนี้เหมือนก้อนหยกในเรื่องเปี๊ยบ ไม่ใช่ไม่มีใครมาดู แต่พวกที่มาดูนี่ยังไม่เข้าใจความงามของคุณ มีคนเข้ามาถามไถ่บ้าง แต่พอคุณบอกมาตรฐานของตัวเอง เขาก็ทำหน้าบิ๊กอายแล้วเดินจากไป คุณเริ่มสงสัยแล้วใช่ไหม ว่าต้องลดราคาตัวเองลงไหม ต้องไปยืดหยุ่นตาม demand มากกว่านี้ไหม หรือต้องออกไปโชว์ตัวแบบครึกโครมมากกว่านี้ เคยคิดแบบนี้ไหม ว่าทำไมคนรอบตัวจับคู่กันได้หมด แต่เรายังคนเดียวอยู่ ทั้งที่เรารู้ดีว่าตัวเองก็ไม่ใช่ของเสีย

แต่เซียมซีใบนี้บอกชัดเจน หยกก็คือหยก ไม่ว่าจะซ่อนอยู่ในหีบนานแค่ไหน คนที่เข้าใจค่าของหยกย่อมหาทางมาเอง ส่วนคนที่ไม่เข้าใจ คุณขายให้เขาครึ่งราคาเขายังบ่นว่าแพง หยุดพยายามไปพิสูจน์ให้คนที่มองไม่เห็นคุณดู