陳後主失位

สายเกินไปแล้ว เซียมซีใบนี้เล่าเรื่องเจิ่นฮ่อวจู๋ (陳後主) จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์เจิ่น ที่หลงใหลกับนางเอกจางลี่หัว (張麗華) และนางกุ่ยเฟย (孔貴嬪) จนลืมดูแลราชอาณาจักร ทั้งวันไม่ทำอะไรนอกจากเขียนบทกวีรักกับดื่ม บทกลอนว่า 'ซุ่ยเหมี่ยเจิ่นซื่อจ้านฟาเฟิ่น' แปลว่าเมื่อซุ่ยยกทัพมาทำลายเจิ่น สงครามก็ปะทุขึ้น ทั้งหมดเพราะความเย้ายวนมาปิดบังใจกษัตริย์ผู้ฉลาด 'เจิ่นเป่นซีฟูอู๋จ้างซี่' หนีไปทางตะวันตกแต่กไม่มีที่ซ่อนตัว 'จิ่งลี่เหยินจื่ออิ่นหยวเหิง' ในบ่อน้ำที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอางซ่อนนางงาม ตอนจบเขาต้องซ่อนตัวในบ่อที่เอาไว้ทิ้งเศษเครื่องสำอาง พร้อมกับสนมสองคน กองทัพซุ่ยเอาเชือกมาดึงพวกเขาขึ้นมาทีละคน เจิ่นฮ่อวจู๋ก็สิ้นบัลลังก์

เคยคิดไหมว่าทำไมต้องเป็นบ่อเครื่องสำอาง? บ่อที่เอาไว้ทิ้งของเสียจากความงาม ของเน่าเสียจากการแต่งหน้า กลิ่นเหม็นหืน แต่กลายเป็นที่หลบภัยสุดท้าย นี่แหละภาพสะท้อนความรักที่เสื่อมสลาย คุณกับเขาอาจกำลังซ่อนตัวอยู่ในความทรงจำที่สวยงามเมื่อก่อน แต่ตอนนี้มันเป็นแค่น้ำเน่าในบ่อลึก

คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าความรักนี้จบแล้ว? แต่ยังไม่ยอมยกธงขาว เหมือนเจิ่นฮ่อวจู๋ที่ได้ยินเสียงกลองรบแล้วยังถามนางสนมว่าคืนนี้ดื่มอะไรดี อาจเป็นเพราะเขาโกหกซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาจเป็นเพราะคนที่สามเริ่มปรากฏตัวชัด หรืออาจแค่ปัญหาเก่าๆ เดิมๆ ที่แก้ไม่หาย วนมาวนไป คุณไม่ได้ไม่รู้ แค่ไม่อยากรับความจริง

ตอนนี้คุณอยู่ในบ่อลึกที่มืดและแคบ อาจเป็นความคิดถึงวันเก่าที่ดี อาจเป็นความกลัวที่ต้องเริ่มต้นใหม่ หรือแค่ชินกับการอยู่แบบนี้แล้ว ถึงจะเจ็บก็ยังง่ายกว่าการเปลี่ยนแปลง แต่เชือกกำลังหย่อนลงมาแล้วนะ ความจริงกำลังจะดึงคุณขึ้นไป ไม่ว่าคุณจะพร้อมหรือไม่

หยุดปิดตาปิดหูแล้วตั้งเดดไลน์ให้ตัวเองเถอะ สองสัปดาห์ หรือเดือนหนึ่ง แล้วคุยกันตรงๆ ไม่ต้องหวังว่าจะกลับมาเหมือนเดิม บางทีการจากลาอย่างมีศักดิ์ศรีดีกว่าการรอให้ทุกอย่างเน่าเสียจนมีแต่ความเจ็บช้ำ