韓信投軍

มีของ แต่ยังไม่ได้โชว์! บทกลอนเล่าว่า "滿腹奇才志未沖" หน้าอกเต็มไปด้วยความสามารถแต่ยังไม่ได้ระเบิดออกมา เหมือน "鐵雞難舉" ไก่เหล็กที่แม้จะมีปีกแต่บินไม่ขึ้น แต่พอ "張良指示身投漢" จางหลาง (張良) ชี้ทางให้หันไปหาหลิวปัง ชีวิตถึงได้เปลี่ยน ขณะที่เซียงอวี่ (項羽) ยังดึงดันกับวิธีเก่าจนต้องมาจบชีวิตที่แม่น้ำอูเจียง

ฮันซิน (韓信) ตัวจริงเนี่ยเป็นคนที่มีชื่อเสียงเรื่องความอดกลั้น เด็กหนุ่มสมัยนั้นถูกอันธพาลท้าให้คลานผ่านขาไปมา เขาเลือกคลาน ไม่ใช่เพราะขี้ขลาด แต่เพราะรู้ว่าการใช้กำลังตอนนั้นไม่ได้เรื่อง ช่วงที่อยู่กับเซียงอวี่ เขาเป็นแค่ทหารยามถือหอกประจำค่าย เสนอแผนการรบก็ไม่มีใครฟัง จนซิ่วเฮ่อ (蕭何) เห็นความสามารถ ขี่ม้าไล่ตามมาชวนกลางคืน "ซิ่วเฮ่อไล่ฮันซินใต้แสงจันทร์" เป็นเรื่องที่คนจีนทุกคนรู้จัก พอไปอยู่กับหลิวปัง จากทหารธรรมดากลายเป็นแม่ทัพใหญ่ที่โลกจำได้

คุณกำลังเป็นฮันซินในช่วงก่อนจะเจอซิ่วเฮ่อ ความสามารถที่มีอยู่ในตัวไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือสถานที่กับคนรอบข้างที่ยังไม่เห็นคุณค่า บางทีคุณอาจรู้สึกว่าตัวเองโดนมองข้าม งานที่ทำไม่ตรงกับศักยภาพ หรือเจ้านายไม่เข้าใจวิสัยทัศน์ที่คุณมี เหมือนฮันซินที่เอาแผนการรบไปเสนอเซียงอวี่ แต่กลับถูกมองเป็นเด็กเหลือขอ คำว่า "鐵雞難舉" นี่แหละ มีปีกแต่บินไม่ขึ้น ไม่ใช่เพราะขาดความสามารถ แต่เพราะสภาพแวดล้อมไม่เอื้อ

แต่เซียมซีใบนี้ไม่ได้บอกให้นั่งรอนะ จางหลางชี้ทางให้ฮันซินไป "ลงทุน" กับหลิวปัง ไม่ใช่นั่งคิดอยู่กับเซียงอวี่ต่อ เปลี่ยนสนามรบ หาคนที่เห็นคุณค่าในสิ่งที่คุณทำได้ บางครั้งไม่ใช่เราต้องเก่งขึ้น แต่เราต้องไปอยู่ที่ที่ความเก่งของเราใช้ได้

เริ่มจากการสำรวจตัวเลือกรอบตัวก่อน มีตำแหน่งไหนหรือบริษัทไหนที่ต้องการคนแบบคุณบ้าง ขยับไปคุยกับคนในวงการที่อยู่ในองค์กรที่ให้โอกาส อย่านั่งรอให้โอกาสมาหาเอง