韓信投軍

ฟ้าร้องใส! หานซิน (韓信) นักรบผู้ยิ่งใหญ่เริ่มต้นเป็นเด็กหนุ่มข้นแค้นที่ถูกข้าศึกใส่ร้ายให้คลานใต้ขาไปมา คนทั้งหวงเมืองดูถูก แต่เขารู้ว่าตัวเองมีอะไรในท้องสีข้น บทกลอนเล่าว่า "滿腹奇才志未沖" ท้องเต็มไปด้วยปัญญาแต่ยังไม่มีโอกาสระเบิด เหมือนยกไก่เหล็กหนักเป็นตันแต่ยกไม่ขึ้น จนกระทั่งจางเลี่ยง (張良) ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาชี้ทางให้ไปรับราชการในค่ายของหลิวปาง ตรงนั้นแหละเขาเริ่มปลิดชีวิตได้เต็มที่ สุดท้ายจนเผ่าซี่โซ่ว (項羽) นักรบผู้พิฆาตต้องมาฆ่าตัวตายที่แม่น้ำอูเจียง!

เคยรู้สึกไหมว่าในหัวมีอะไรเยอะแยะ อยากทำอยากเรียน แต่เวลาไปนั่งสอบหรือทำงานกลุ่มรู้สึกแปลกๆ เหมือนมือเท้าไม่ขยับตามใจ? นั่นแหละอาการ "ไก่เหล็กยกไม่ขึ้น" ของหานซิน ไม่ใช่เพราะคุณโง่หรือขี้เกียจ แต่เพราะยังไม่เจอจังหวะที่ใช่ ยังไม่เจอคนที่มองออกว่าคุณเก่งจริงๆ ตรงไหน คุณอาจกำลังเรียนอยู่ในสิ่งที่ไม่ตรงกับความถนัดของตัวเอง หรือยังไม่มีใครมาเปิดโลกทัศน์ใหม่ให้ดู

แต่ระวังนะ หานซินเกือบพลาดชีวิตมาแล้วเพราะยึดติดกับความภาคภูมิใจส่วนตัว เขาเริ่มแรกไปสมัครงานกับซี่โซ่วแต่โดนเมิน เพราะซี่โซ่วชอบคนที่ดุดัน สู้ๆ ซ่าๆ ส่วนหานซินเป็นแบบคิดรอบคอบ วางแผนไกล ไม่ค่อยโวยวาย การเรียนของคุณก็เหมือนกัน บางทีคุณกำลังพยายามเรียนแบบที่ไม่เข้ากับสไตล์ตัวเองอะ

ลองหาครูหรือพี่ที่เขาเรียนเก่งมาคุยดู ไม่ต้องเป็นการขอความช่วยเหลือแบบอ่อนน้อม แค่ไปคุยถามเทคนิคการเรียน วิธีคิด บางทีคำพูดประโยคเดียวของเขาจะเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตเหมือนที่จางเลี่ยงทำให้หานซิน