兩雄相遇

คุยกันไม่รู้เรื่อง แต่ใครก็ไม่ผิด

บทกลอนพาไปดูงานเลี้ยงของคนมีการศึกษา โต๊ะหรูหรา คนนั่งเต็ม ทุกคนแข่งกันอวดความรู้ คนหนึ่งชื่นชมซวิน หมิงเหอ (荀鳴鶴) นักเขียนชื่อดัง อีกคนยกย่องหลู่ซื่อหลง (陸士龍) เจ้าของบทกวีที่โด่งดัง แต่ตอนจบ ใครจะไปบอกได้ว่าใครเก่งกว่ากัน ใครถูกใครผิด

ซวิน หมิงเหอคือซวินอวี๋ (荀彧) มือขวาเจ้าเอ๋าเจ้าเอ๋า นักยุทธศาสตร์หน้าใสใจเย็น คนเรียกว่า "ซวินหลิงกวิน" หลู่ซื่อหลงคือหลู่ยวิน (陸雲) นักเขียนตั้งแต่เด็ก พี่ชายชื่อหลู่จี๊ (陸機) ใครๆ เรียกพี่น้องนี้ว่า "เอ๋อหลู่" สองคนนี้ล้วนแต่เป็นคนดัง แต่สไตล์ต่างกันคนละขั้ว ถามว่าใครเก่งกว่ากัน ยังไงก็ตอบไม่ได้

ความรักของคุณตอนนี้เหมือนโต๊ะเลี้ยงใบนั้นเลย คุยกันไปคนละเรื่อง คุณคิดแบบหนึ่ง เขาคิดอีกแบบหนึ่ง แล้วก็นั่งเถียงกันไปเรื่อยๆ ไม่ใช่เถียงกันเพราะไม่รักนะ แต่เถียงกันเพราะรักแต่ไม่เข้าใจ คุณรู้สึกเหนื่อยไหม ที่ทุกครั้งที่คุยจริงจัง กลับกลายเป็นว่าคนละมุมมอง คนละความคาดหวัง บางทีคุณก็อยากจะบอกว่า "ทำไมเราคุยกันไม่รู้เรื่องเลยวะ" แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ใครไม่เข้าใจใคร แต่เป็นเพราะแต่ละคนมีมุมมองของตัวเองที่สมเหตุสมผลดี

เซียมซีใบนี้บอกว่า ยังไม่ถึงเวลาที่จะได้คำตอบ ตอนนี้เหมือนคนดูการแสดงแล้วไม่รู้ว่าใครจะชนะ เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็มีจุดเด่นของตัวเอง อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรใหญ่โต

ลองหยุดเถียงกันสักพักนึง แล้วฟังให้จริงๆ ว่าเขาต้องการอะไร ไม่ใช่ฟังเพื่อจะโต้แย้ง แต่ฟังเพื่อเข้าใจ