兩虎相爭

แย่งกันไปเรื่อย ไม่มีใครได้ดี บทกลอนเล่าว่า "一窟難藏兩虎兒" โพรงเดียวจะเอาเสือสองตัวมาซุกได้ยังไง เสือแต่ละตัวต้องการพื้นที่ของตัวเอง พอลมมาก็แยกไปหาภูเขาลูกอื่น เอาให้ห่างกันซะ จะได้ไม่ต้องมาขบกัน แล้วเสียใจทีหลัง

เรื่องเสือสองตัวเนี่ยมาจากตำนานจีนโบราณ ว่าภูเขาลูกหนึ่งเลี้ยงเสือได้แค่ตัวเดียว ถ้าเอาสองตัวมาใส่ไว้ด้วยกัน สุดท้ายต้องสู้กันตายคาบฟัน ไม่ใช่เพราะเกลียดชัง แต่เพราะธรรมชาติของเสือมันต้องการดินแดนของตัวเอง ต้องเป็นใหญ่ในป่าที่ตัวเองเลือก เสือที่เข้มแข็งที่สุดก็ยังต้องรู้จักเวลาที่ควรถอยห่าง ไม่ใช่เพราะแพ้ แต่เพราะการถอยในเวลาที่เหมาะจะทำให้ทั้งคู่อยู่รอดและแข็งแกร่งต่อไป

คุณกับเขาตอนนี้เหมือนเสือสองตัวที่ติดอยู่ในถ้ำแคบๆ ทั้งคู่ก็เก่ง ทั้งคู่ก็มีความคิดเห็นของตัวเอง แต่พื้นที่ให้ทั้งคู่เป็นตัวของตัวเองมันไม่พอ เรื่องเล็กๆ อย่างเลือกร้านอาหาร หรือใหญ่ๆ อย่างวางแผนอนาคต กลายเป็นการชิงดีชิงเด่นกันไปหมด ไม่ใช่เพราะไม่รักกัน แต่เพราะทั้งคู่ไม่เคยชินกับการต้องปรับตัวให้คนอื่น

อยู่แบบนี้ต่อไปใครจะเจ็บทั้งนั้น ทะเลาะกันเรื่องใครถูกใครผิด จนลืมไปว่าเริ่มต้นด้วยความรักกัน บทกวีบอกให้รอลม รอโอกาสที่จะได้แยกย้ายกันไปอยู่คนละภูเขา ไม่ใช่เลิกกัน แต่ให้เวลาตัวเองและเขา

ลองหาข้ออ้างให้ได้อยู่ห่างกันสักพักเถอะ ไปทำงานต่างเมือง หรือไปเที่ยวกับเพื่อน อะไรก็ได้ที่ทำให้มีพื้นที่หายใจ เสือที่ฉลาดรู้จักเวลาที่ควรถอย