周成王封弟

คำที่พูดออกไปแล้วเก็บไม่ได้นะ บทกลอนบอกว่า "剪桐雖是作兒嬉" ตัดใบตองเล่นๆ กับน้อง แต่พอพูดปุ๊บกลายเป็นเรื่องจริง เรื่องมันเริ่มจากเจ้าชายเฉิงหวัง (成王) วงราชวงศ์โจว อายุแค่เด็กๆ วันหนึ่งเล่นอยู่ในพระราชวัง เห็นใบตองสวยๆ เลยหยิบมาตัดให้เป็นรูปแผ่นหยกที่เรียกว่า "กุ่ย" แล้วเอาไปให้น้องชายพลางพูดเล่นๆ ว่า "เอานี่ไป ข้าแต่งตั้งเจ้าเป็นเจ้าเมืองแล้ว" เด็กๆ เล่นกันปกติ ใครจะไปคิดว่าเป็นเรื่องจริง แต่จู่ๆ โจวกง (周公) นายกรัฐมนตรีเดินผ่านมาได้ยิน กราบทูลชื่นชมว่า "ขอแสดงความยินดีที่พระองค์ทรงแต่งตั้งน้องชาย" เฉิงหวังตกใจ "ข้าเล่นเฉยๆ นะ!" แต่โจวกงตอบเฉยๆ "พระราชาไม่มีคำเล่น" แค่นั้นเอง ใบตองใบเดียวกลายเป็นหนังสือแต่งตั้ง น้องชายต้องไปครองเมืองถังจริงๆ

ความรักของคุณก็เหมือนใบตองใบนั้นแหละ มีคำพูดบางคำที่พูดไปแบบไม่ได้คิดอะไร "ลองดูกันก่อนนะ" "เป็นแฟนกันก็ได้นะ" หรือว่า "รักจัง" ที่ออกมาตอนอารมณ์ดี แต่พอพูดไปแล้วมันติดค้างอยู่ในใจทั้งคู่ เหมือนใบตองที่ตัดเล่นๆ แต่กลายเป็นตราประทับ คุณกำลังสงสัยใช่ไหมว่าคำพูดของเขาจริงจังแค่ไหน หรือคำพูดของตัวเองที่ลื่นไถลออกไปตอนไหนที่คิดว่าเล่นๆ ตอนนี้มันหนักใจแทน บางทีเขาก็กำลังคิดเหมือนกัน ว่าที่พูดไปนั้นเป็นแค่คำเล่นหรือเป็นจริง

ปัญหาคือคุณกับเขาต่างคนต่างไม่แน่ใจ เหมือนเฉิงหวังที่ต้องตัดสินใจว่าจะถอนคำหรือทำตามที่พูด ความรักแบบนี้มันแขวนลอยนะ ไม่รู้จะไปต่อหรือถอย หยุดพยายามเดาใจกันเถอะ ไปคุยตรงๆ ดีกว่าว่าที่ผ่านมาจริงจังกันแค่ไหน