周成王封弟

จริงใจแต่ยังไม่จริงจัง นี่แหละปัญหาของคุณ

บทกลอนเล่าเรื่องโจวเฉิงหวัง (周成王) ตอนเป็นเด็ก เล่นในวัง เด็กน้อยเก็บใบต้นหยงมาฉีกเป็นรูปแผ่นหยก แล้วบอกว่า "แต่งตั้งน้องเป็นเจ้าเมืองนะ" เป็นแค่เกมส์เด็กธรรมดา แต่พอโจวกง (周公) ลุงผู้สำเร็จราชการเข้ามาเห็น กลับขอแสดงความยินดีกับการแต่งตั้งเจ้าน้อง เฉิงหวังตกใจ "หลานเล่นๆ นะครับลุง" โจวกงสีหน้าเคร่งขรึม "ท่านใดท่านหนึ่งไม่มีคำพูดเล่นๆ" สุดท้ายเฉิงหวังต้องแต่งตั้งน้องไปปกครองแผ่นดินถังจริงๆ

ใบหยงก็ยังเป็นใบหยง แต่เมื่อกษัตริย์พูดว่าเป็นแผ่นหยก มันก็มีค่าเท่าแผ่นหยกแล้ว "剪桐雖是作兒嬉 封弟成圭語不移" คำพูดที่ออกจากปากแล้ว ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ ก็กลายเป็นจริงไปแล้ว

เรื่องการเรียนของคุณก็เหมือนกันเป็นต้นเสียงเป็นเอง คุณอาจคิดว่าการบ้านที่ลอกเพื่อน การสอบที่โกงนิดๆ หรือการมาเรียนแต่นั่งเล่นมือถือ เป็นเรื่อง "เล่นๆ" เหมือนเฉิงหวังฉีกใบหยง แต่ถ้าพูดตรงๆทุกครั้งที่คุณทำแบบนั้น คุณกำลังแต่งตั้งนิสัยเลวให้เป็นเจ้าเมืองในชีวิต นิสัยการทำงานแบบผิวเผิน ความคิดว่า "ประมาณนี้ก็พอแล้ว" ความไม่จริงจังกับสิ่งที่ตัวเองทำ ทุกอย่างนี้กำลังสั่งสมเป็นตัวตนของคุณ

คุณคิดว่าการเรียนแค่ผ่านๆ ไปก็พอใช่ไหม? แต่อาจารย์ให้เกรด เพื่อนดูผลการเรียน คนที่จะจ้างงานดู portfolio ทุกคนจะเอาผลงาน "เล่นๆ" ของคุณมาตัดสินจริงๆ

หยุดทำตัวเป็นเฉิงหวังแล้วเถอะ เลิกคิดว่าการเรียนเป็นเรื่องเล่น เริ่มจริงจังกับงานทุกชิ้นที่ส่ง ถึงจะเป็นรายงานเล็กๆ ก็ทำด้วยใจ