秦琼賣馬

ดวงลงมาทรงมวยใหญ่แล้วนะครับ บทกลอนบอกว่า "กินดื่มเล่นดนตรีแก้เศร้าได้ แต่ไม่มีใครมาเทียน กิ่งขับร้องคนเดียวก็ยิ่งเหงา" นี่คือเรื่องเฉินชงขายม้า (秦瓊賣馬) นักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่ต้องขายม้าคู่ใจเพื่อยังชีพ ไม่ใช่เพราะเขาไม่เก่งนะ แต่คือช่วงนั้นไม่มีใครเห็นความสามารถเขา ยืนขายม้าใจกลางตลาด ผู้คนแวะดูแต่ม้า ไม่มีใครสนใจว่าคนที่ม้านี้สู้รบมาแสนศึกกับเขา เฉินชงคงรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนเดินเล่นในป่าคนเดียว ตะโกนเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงสะท้อนกลับมา

การเรียนของคุณตอนนี้เหมือนเฉินชงช่วงนั้นเป็นต้นเป๊ะ มีความรู้ มีไอเดีย แต่อยู่ผิดช่วงผิดสถานที่ คุณอาจกำลังหมกมุ่นกับเรื่องที่ตัวเองชอบสนใจ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ระบบการศึกษาต้องการ อย่างเรียนประวัติศาสตร์แต่สอบออกคณิตศาสตร์ หรือเขียนเรียงความดีๆ แต่ครูชอบแบบเก็บคะแนนมากกว่าความคิดสร้างสรรค์ บางทีคุณเข้าใจบทเรียนแต่ไม่ถนัดสอบ หรือทำโปรเจกต์ใส่ใจแต่ไม่ตรงเกณฑ์การให้คะแนน รู้สึกโหยหาไหม ทำงานเต็มที่แต่คะแนนไม่มา

ลองเปลี่ยนกลยุทธ์ดูนะ ไปถามรุ่นพี่หรือเพื่อนที่เรียนดีว่าเขาจับจุดสอบยังไง อ่านหนังสือแนวไหนถึงได้คะแนน สำคัญคือหยุดสู้กับระบบแล้วเริ่มเข้าใจมัน