秦琼賣馬

บ้านอบอุ่นแต่ใจเหงา ใช่ไหม? บทกลอนเซียมซีใบนี้เล่าถึง "詩酒琴棋可解愁" บทกวี เหล้าองุ่น พิณและหมากล้วน แต่ "座中無客樂難休" ที่นั่งไม่มีแขก ความสุขไม่มีวันหยุด "或彈或唱誰知美" เล่นเพลงหรือร้องเพลง ใครจะรู้ว่าไพเราะ บอกภาพคนที่มีทุกอย่าง แต่ไม่มีใครมาแบ่งปัน

เรื่องเล่าใบนี้คือเรื่องของฉินฉง (秦瓊) นายทหารโบราณผู้กล้าหาญ สมัยที่ยังไม่ได้เป็นขุนพล เขาต้องขายม้าราคาแพงที่รักที่สุด ไม่ใช่เพราะจน แต่เพราะไม่มีใครเห็นคุณค่าความสามารถของเขา ม้าดีๆ กลายเป็นแค่สิ่งของที่ต้องขาย เพื่อความอยู่รอด เขานั่งดูม้าตัวโปรดถูกคนแปลกหน้าพาไป หัวใจเหมือนถูกควักออกไปชิ้นหนึ่ง

ครอบครัวคุณตอนนี้เหมือนฉินฉงกับม้าตัวนั้นเป็นต้นเสียง มีทุกอย่างแล้ว บ้านสวย เฟอร์นิเจอร์ครบ ไฟฟ้าน้ำประปาไม่ขาด แต่บางอย่างที่สำคัญกว่าหายไปแล้ว บ้านหลังนี้มีทุกคนอาศัยอยู่ แต่เวลากินข้าวกันทำไมเงียบเชียบ ทำไมเสียงหัวเราะไม่ดัง ทำไมคนในบ้านคุยกันแค่เรื่องจำเป็น เหมือนเพื่อนร่วมบ้านมากกว่าครอบครัว คุณเคยนั่งดูทีวีคนเดียวในห้องนั่งเล่นใหญ่โต แล้วรู้สึกว่าบ้านหลังนี้กว้างเกินไปสำหรับหัวใจที่หดเหี่ยวไหม

หยุดแกล้งทำเป็นว่าทุกอย่างปกติสิ เริ่มจากทำอาหารมื้อเดียวให้ทุกคนกินพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ต้องเมนูหวือหวา แค่ข้าวผัดจานเดียวก็ได้ แล้วเปิดเพลงเบาๆ ขณะกิน