岳飛受劫

เกือบจะได้แล้ว แต่ต้องถอยกลับ บทกลอนว่า "十二金牌速召回" สิบสองแผ่นทองเรียกกลับ นี่คือเรื่องของยเว่เฟย (岳飛) นายทหารเก่งที่สู้รบกับทัพจิน เกือบจะยึดเมืองหลวงเก่าคืนได้แล้ว แต่จักรพรรดิกลับส่งแผ่นทองสิบสองแผ่นเรียกให้กลับไปเมืองหลวงเดี๋ยวนี้ ทำไมเล่า? เพราะนายกเจิ่นเฮ่ย (秦檜) เขาไปขายชาติแล้ว ต่อรองกับข้าศึกเรียบร้อย กลัวยเว่เฟยทำสำเร็จแล้วจะมาทำลายสัญญา บทสุดท้าย "老少扶車不斷哀" ภาพคนแก่เด็กเล็กยืนร้องไห้ส่งรถม้าไป นั่นคือความรู้สึกของประชาชนที่เห็นคนดีต้องจากไป

ความรักของคุณมีเจิ่นเฮ่ยในชีวิตจริงเหรอ? คือมีคนที่ไม่อยากให้เรื่องนี้สำเร็จ อาจเป็นครอบครัวที่คัดค้าน เพื่อนที่พูดให้ฟัง หรือสถานการณ์ที่บีบให้ต้องเลือก ทุกครั้งที่คุณกับเขาเกือบจะไปถึงจุดหมายแล้ว ก็มีอะไรบางอย่างมาดึงกลับ เหมือนแผ่นทองคำสั่งที่บังคับให้ยุติ แม้จะรู้ว่าอีกนิดเดียวก็จะสำเร็จ ความรู้สึกนี้เจ็บปวดแค่ไหนคุณคงรู้ดี เพราะคุณไม่ได้แพ้เพราะความรัก คุณแพ้เพราะสิ่งอื่นที่มาคั่นกลาง

คราวนี้อย่าไปต่อสู้กับ "แผ่นทอง" พวกนั้นเลย ถอยกลับมาคิดใหม่ดีกว่า หาทางเปลี่ยนแผนให้หนีพ้นจากพวกที่มาขัดขวาง หรือถ้าจำเป็นต้องเลือก ก็เลือกเส้นทางที่ไม่ต้องสู้กับทั้งโลก