倫文叙分妻

เซียมซีใบนี้เล่าถึงความเสียใจที่ไม่มีทางแก้ไขแล้ว

บทกลอนจีนเล่าเรื่องหลุนเหวินซือ (倫文叙) กับภรรยาที่ทิ้งเขาไป "婚姻豈可厭家貧" ความรักไหนจะเบื่อหน่ายเพียงเพราะบ้านจน แต่เธอก็ทิ้งเขาไปเมื่อยังยากจน ไปแต่งใหม่กับคนที่มีเงิน ปีต่อมา หลุนเหวินซือสอบได้เป็นเจ้าหนูเบอร์หนึ่งของแผ่นดิน ได้ยศได้ตำแหน่งสูงส่ง ทรัพย์สินรวยล้น ภรรยาเก่าได้ยินข่าวจนได้ แทบคลั่งด้วยความเสียใจ คิดว่าทำไมตาบอดขนาดนั้น ถ้ารออีกสักหน่อยเธอจะได้เป็นนางฟ้า สุดท้ายกระโดดตึกตายด้วยความรู้สึกผิด

เรื่องนี้สอนเราว่า คนที่อยู่ข้างเราตอนยากจนจึงจะเป็นคนที่รักเราจริง ส่วนคนที่ทิ้งเราไปตอนลำบาก เขาจะไม่มีวันกลับมาได้อีกแล้ว แม้เราจะประสบความสำเร็จแค่ไหนก็ตาม

คุณตอนนี้กำลังมีคนสำคัญที่เริ่มหมดความอดทนใช่ไหม อาจจะเป็นคนรัก เพื่อน หรือหุ้นส่วนธุรกิจที่เริ่มบ่นว่าคุณยังไม่ประสบความสำเร็จตามที่หวัง อาจจะเป็นคุณเองที่เริ่มสงสัยว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่มันคุ้มหรือเปล่า ถ้าได้ผลจริงทำไมต้องรอนาน

แต่นี่คือช่วงเวลาแห่งการทดสอบน่ะ ใครจะอยู่ ใครจะไป ธรรมชาติจะคัดเลือกเอง อย่าพยายามไปกวนใจคนที่เริ่มหวั่นไหว ปล่อยให้เขาตัดสินใจเถอะ เพราะถ้าเขาทิ้งเราไปตอนนี้ เขาจะไม่มีสิทธิ์กลับมาแบ่งปันความสำเร็จกับเราภายหลัง

จริงๆ แล้วเซียมซีใบนี้เตือนเราว่า อย่าไปเป็นฝ่ายทิ้งคนอื่น และอย่าไปยึดติดกับคนที่กำลังทิ้งเรา ให้เวลาเป็นคนตัดสิน ให้ผลงานเป็นคนตอบ

ใช้เวลานี้สร้างตัวเองให้แข็งแกร่ง หยุดมองหาการยอมรับจากคนที่ไม่เห็นคุณค่าเรา เมื่อถึงเวลาคนที่เหมาะสมจะเข้ามาเอง