蘇秦封相

ยังไม่ถึงเวลา ต้องรอจังหวะใหม่

บทกลอนใบนี้บอกว่า "富貴有如春夢熟" ความมั่งคั่งเกียรติยศเหมือนความฟันฝันในฤดูใบไม้ผลิ ฝันไปว่าตัวเองร่ำรวยมีอำนาจ แต่ตื่นมาก็ยังนอนอยู่เตียงเดิมนั่นแหละ "世人何苦力爭求" คนเราทำไมถึงต้องแย่งกันเหนื่อยขนาดนั้น ให้เขาถือไม้เท้าขุนนางยืนในหอประชุมก็ได้ แต่สุดท้าย "到死惟留土一坏" ตายไปก็เหลือแค่ดินหยิบมือเดียวเท่านั้น

เรื่องเล่าใบนี้เอาซูฉิน (蘇秦) นักการทูตผู้ยิ่งใหญ่สมัยก่อนมาเป็นตัวอย่าง คุณนี่เก่งปากมากจนมาจากตัวโน้มน้าวให้หกอาณาจักรรวมกลุ่มต่อต้านฉิน ไต่เต้าจากเด็กยากจนที่ญาติดูถูกไม่ยอมให้อาหารกิน กลายเป็นนายกรัฐมนตรีหกประเทศพร้อมกัน ใส่ตราประจำตัวหกดวง อำนาจมากเป็นประวัติการณ์ แต่ท้ายที่สุดเขาเองก็รู้ดี ทุกอย่างที่ได้มาล้วนชั่วคราว ไม่มีอะไรติดตัวไปได้

สำหรับการเรียนของคุณเนี่ย กำลังติดอยู่ตรงนี้พอดี คิดแต่เรื่องเกรด อันดับ โรงเรียนดังๆ มหาวิทยาลัยชื่อเสียง ไล่ตามอย่างกับคนหลงผีสุดท้ายตัวเองหลงทางเสียเอง เคยไหมตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกงงๆ ว่าทำไมต้องอ่านหนังสือ ทำไมต้องสอบ ทำไมต้องแข่งขัน คำตอบไม่ชัด เหลือแค่ความเครียดกับความกดดัน มันไม่ใช่ตัวคุณแล้วนะเนี่ย เป็นแค่เงาของความคาดหวังคนอื่น

ลองหยุดไล่ตามคะแนนสักเดือนสิ กลับไปถามตัวเองใหม่ว่าอยากได้ความรู้อะไรจริงๆ แทนที่จะวิ่งไล่ตามตัวเลข