蘇秦封相

เอาแรงไว้ไม่ต้องแย่งกันหรอก ความมั่งคั่งนี่เหมือนฝันในฤดูใบไม้ผลิ ตื่นมาก็เปล่า แล้วคนเราไปแย่งกันทำไม ให้เขาถือไม้เท้าราชการยืนในวัง ตอนตายก็เหลือแค่ดินกอ่งเดียวใช่ไหมล่ะ เรื่องเล่าใบนี้เอาซู่ฉิน (蘇秦) มาเตือน คนนี้เด็กชาวนา ตระกูลไม่มีเส้นสาย ไปเรียนวิชาการเมืองการทูต กลับบ้านมาเมียด่าญาติดูถูก เพราะดูไม่มีหนทาง แต่ท้ายที่สุดเขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีของ 6 ประเทศพร้อมกัน ถือตราแหวนใหญ่ 6 อัน คนเคารพนับถือแล้วจะตาย ช่างเป็นคำเตือนที่ดีเนอะ ความรุ่งโรจน์วาววับนี่ผ่านไปอยู่ดี แต่สิ่งที่อยู่ยืนยาวคือครอบครัว

เรื่องในบ้านของคุณตอนนี้ อาจมีใครบางคนไปเปรียบเทียบกับบ้านคนอื่น เพื่อนบ้านซื้อรถใหม่ ญาติคนไหนได้โบนัสก้อนใหญ่ ลูกใครได้เรียนโรงเรียนดัง แล้วในใจเริ่มจุกจิกว่าทำไมเราไม่ได้แบบเขา เซียมซีใบนี้กำลังบอกว่า ความอิจฉาแปลกใจเหล่านี้ไม่ใช่เส้นทางสู่ความสุขของครอบครัว ของคนอื่นเขาดีแค่ไหน เราไม่รู้เบื้องหลัง บางทีรถหรูคันใหม่ก็มีผ่อนกินเงินเดือนครึ่งหนึ่ง บางทีโบนัสก้อนใหญ่มาพร้อมภาระงานที่ไม่มีวันลา สำคั�จริงๆ คือบ้านเราตอนนี้มีอะไรกัน พอแค่ไหน

แทนที่จะมองข้ามไปหาสิ่งที่ไม่มี ลองนับดูว่าบ้านเรามีอะไรแล้ว กินข้าวกันอุ่นๆ ได้ สุขภาพพอใช้ มีหลังคาไว้กันฝนแดด นี่คือสิ่งที่ซู่ฉินตอนเป็นนายก 6 ประเทศก็หิวก็กิน เหนื่อยก็นอน เจ็บป่วยก็รักษาตัว ไม่ต่างจากเราเลย ยิ่งกว่านั้นครอบครัวเขายังดูถูกตอนล้มเหลว เราอย่างน้อยยังมีกันและกัน